آیا در این فیلم بازیگرانی هستند که ما بشناسیم؟
بله. فرشته صدرعرفایی، که بازیگری با تجربه در سینمای ایران است و اخیراً او را در فیلم «قهرمان» دیده بودیم، نقش اصلی این فیلم را بازی میکند. گلاره عباسی، که در فیلمهایی مانند «نفس» و «شیار 143» بازی کرده، نیز در این فیلم هست. یوسف تیموری، که بیشتر در سریالهای طنز دیده میشود، یک حضور کوتاه در فیلم دارد. علاوه بر اینها، بهناز جعفری و برهنگ علوی نیز از دیگر بازیگران این فیلم هستند.
موضوع فیلم چیست؟
شهربانو (با بازی فرشته صدرعرفایی) برای شرکت در مراسم عروسی پسرش، به طور موقت از زندان مرخص میشود. اما او به زودی درمییابد که شرایط زندگی فرزندانش بسیار پیچیدهتر از چیزی است که تصور میکرد.
کارگردان فیلم کیست؟
کارگردان این فیلم مریم بحرالعلومی است. او فعالیت در سینما را از سن ۱۴ سالگی آغاز کرد و به عنوان دستیار کارگردان با فیلمسازان مطرح ایرانی همکاری داشته. بحرالعلومی پیش از این، فیلم «پاسیو» را ساخته بود و «شهربانو» دومین فیلم سینمایی او به شمار میرود.
نقاط قوت فیلم کجاست؟
اگرچه بازی فرشته صدرعرفایی در «شهربانو» در حد بهترین عملکردهایش نیست، اما در مقایسه با بقیه بازیگران فیلم، کیفیت به مراتب بهتری دارد و بسیار قابل توجه است.

نقاط ضعف فیلم چیست؟
فیلم داستان پدر و دختری را مطرح میکند که تقریباً عامل اصلی همه مشکلات داستان هستند، اما با وجود نقش مهم آنها، هرگز در صحنهها ظاهر نمیشوند و دلیل این عدم حضور هم مشخص نیست!
شخصیتهای خشک و سختگیری مانند فرد خشن و طلبکار، تنها با شنیدن یک جمله ساده، یکباره تغییر میکنند!
قسمتی از زمان فیلم به شخصیت فیروزه و زنانی اختصاص دارد که در یک خانه نگهداری میشوند. این صحنهها نه داستان را پیش میبرند و نه پیام خاصی فراتر از نگاه کلیشهای به زنان ایرانی ارائه میدهند!
اوج فیلم که باید تاثیرگذارترین لحظه باشد، با این عناصر شروع و تمام میشود: نمای خالی از پلهها برای چند ثانیه، صدای باز شدن در و پایین آمدن از همان پلهها و سپس پایان!
داستانهای فرعی فیلم نیز ناتمام رها شدهاند. نه ماجرای طلاق ابتدا و انتهای مشخصی دارد، نه آن عروسی، و نه حتی داستان دختری که مرتکب خلاف شده و مادرش معتقد است بیگناه است!
در فیلم، یک شخصیت طلبکار وجود دارد که در هر صحنه این جمله را به اطرافیانش میگوید: «به چی نگاه میکنین؟ برگردید سرکارتون!»
دلیل اصلی برای تماشای فیلم؟
جستجو کردیم، اما پیدا نکردیم!

سینمای اجتماعی ایران همچنان در جای خود میچرخد و پیشرفت خاصی ندارد. میتوان این سینما را سینمای «ناله و شکایت» نامید، سینمایی که تماشاگر امروزی از آن فراری است. این گونه سینمایی نه پیام تازهای دارد و نه حتی میتواند داستانی جذاب و منسجم روایت کند. تنها کاری که میکند، این است که انواع بدبختیها و مشکلات را در یک قاب جمع میکند و به بیننده نشان میدهد. مشکل اصلی اینجاست که حتی در همین روایتهای تکراری هم، قصهها پایانی ندارند و بیننده در طول تمام مدت فیلم، احساس سردرگمی میکند.
منتقد: میثم کریمی
این مطلب بهصورت اختصاصی برای سایت “مووی مگ” به نگارش درآمده و برداشت از آن جز با ذکر دقیق منبع و اشاره به سایت مووی مگ، ممنوع بوده و شامل پیگرد قانونی میگردد.
به صفحه اینستاگرام مووی مگ بپیوندید
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه 10 فیلم جذاب و دیدنی با موضوع نقد سرمایه داری+ تصاویر.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم بو می ترسد (Beau Is Afraid) را بخوانید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم دسته دختران.

