نقد و بررسی فیلم بیچارگان (Poor Things)

بیچارگان - Poor Things

فهرست مطالب

«فیلم «پور تینگز» برخلاف اثر قبلی لانتیموس به نام «سوگلی» که بسیاری از ویژگی‌های محبوب هالیوود را داشت، این بار بیشتر به سبک مخصوص خود لانتیموس نزدیک شده است. این فیلم به فرم و ساختار بصری اهمیت زیادی می‌دهد و قصه‌ آن با روایتی پیچیده و ارجاعات متعدد به تاریخ و فرهنگ همراه است.

داستان دربارهٔ دختری جوان به نام بِلا (با بازی اما استون) است. بِلا توسط کسی که او را به وجود آورده (ویلیام دَفو) متولد شده و با اینکه بدن یک فرد بزرگسال را دارد، از نظر ذهنی همچون یک کودک است که پیوسته در حال یادگیری و کشف دنیای اطرافش است. این کشف و شناخت، او را با تجربه‌های تازه و مختلفی روبه‌رو می‌کند و…

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم پاپ را بخوانید.

مقاله نقد و بررسی فیلم هایلایت حاوی اطلاعات جامعی است.

بیچارگان - Poor Things

فیلم «بیچارگان» با مهارت بسیار از زبان تصویر استفاده می‌کند و شخصیت‌هایش را به شکلی هنرمندانه در طول داستان پرورش می‌دهد. از این نظر، بدون شک می‌توان آن را یکی از هنری‌ترین آثار سال دانست. با این حال، هرچند این فیلم از نظر ساختار و فرم، اثری درخشان و تحسین‌برانگیز است، اما در زمینه محتوا، نگاه و روش‌هایی دارد که می‌توان بر آن خرده گرفت.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نقد و بررسی فیلم شه سوار را از دست ندهید.

«بیچارگان» نقد خود را به دنیای مدرن با رویکردی فمینیستی پیش می‌برد و دنیا را از نگاه کودکی می‌بیند که در بدن یک بزرگسال قرار دارد. این کودک هیچ آشنایی با قواعد دنیای مردانه و محدودیت‌هایی که در این دنیا برای زنان ساخته شده ندارد.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم بروتالیست (The Brutalist).

بلا، در طول داستان، با برخورد با مردان و جامعه، به تدریج متوجه چهارچوب‌هایی می‌شود که مردان برای زنان تعیین کرده‌اند. چهارچوب‌هایی که اگر زنان از آن‌ها پیروی نکنند، به عنوان افرادی کم‌ارزش برچسب می‌خورند. با این وجود، بلا خود را به طور کامل از این قوانین جدا می‌کند و همین موضوع باعث می‌شود مردان مجذوب او شوند. مردانی که پیش از این با زنان بسیاری در ارتباط بودند، حالا خود را اسیر کسی می‌بینند که نتوانسته‌اند بر او مسلط شوند و به همین دلیل، دل به او می‌بندند.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله نقد و بررسی فیلم شبگرد را مطالعه کنید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم دره (The Gorge) را بخوانید.

برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی فیلم شب طلایی سری سر بزنید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله نقد و بررسی فیلم آواتار: راه آب (Avatar: The Way of Water) به شما کمک خواهد کرد.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد و بررسی فیلم کوزوو مراجعه کنید.

بیچارگان - Poor Things

با این حال، نگاه لانتیموس به جامعه زنان در بخش میانی فیلم با مشکل روبرو می‌شود. در این بخش، علاوه بر توضیحات طولانی کارگردان، تمرکز بیش از حدی بر جنسیت و روابط جنسی وجود دارد، در حالی که مسائل سیاسی مانند «ظهور سوسیالیسم» نیز به داستان اضافه می‌شوند. شاید بهتر بود به جای تکیه زیاد بر روابط جنسی بلا با افراد مختلف، فیلم بیشتر روی شخصیت‌های فرعی مانند همسر سابق او تمرکز می‌کرد تا فرصت بیشتری برای شناخت آن‌ها و در نتیجه درک بهتر پایان فیلم ایجاد شود.

(این پاراگراف پایان فیلم را فاش می‌کند) اما پایان فیلم نیز تا حدی قابل بحث است. در پایان، بلا در حالی که به نظر می‌رسد بر دنیا و قوانین آن مسلط شده، در گوشه‌ای نشسته و مشغول کتاب خواندن است و در مقابل، مردانی که قوانین محدودکننده برای زنان وضع کرده‌اند، به شکل گوسفند دوباره متولد می‌شوند! پایانی که احتمالاً مورد توجه گروه‌های فمینیستی قرار می‌گیرد، اما برای اثری از لانتیموس، یک قدم به عقب محسوب می‌شود.

توصیه می‌کنیم این مطلب نقد و بررسی فیلم اتاق مجاور (The Room Next Door) را حتماً بخوانید.

در اینجا می‌توانید اطلاعات کامل‌تری درباره نقد و بررسی فیلم دوئت بیابید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم کارو.

«Poor Things» از نظر بازیگری بدون شک یکی از بهترین‌های سال است. اِما استون، ستاره بی‌رقیب فیلم است و بازی او قطعاً یکی از درخشان‌ترین اجراهای سال گذشته سینما خواهد بود. دیگر بازیگران فیلم مانند مارک رافالو نیز عملکرد فوق‌العاده‌ای داشته‌اند و در کل، می‌توان گفت «بیچارگان» در بخش بازیگری یکی از برجسته‌ترین آثار سال است.

«Poor Things» مانند بیشتر آثار لانتیموس، از نظر ساختاری اثری درخشان است. این فیلم از نظر جزئیات فنی مانند موسیقی، فیلم‌برداری و رنگ‌آمیزی در بالاترین سطح قرار دارد و می‌تواند توجه هر سینماگری را به خود جلب کند. با این حال، محتوای فیلم جای بحث دارد و به احتمال زیاد نظرات متفاوتی را بین علاقه‌مندان به سینما ایجاد می‌کند. فیلمی که به وضوح در حمایت از جامعه زنان ساخته شده، اما در برخی لحظات به سمت شعار دادن می‌رود و فراموش می‌کند که هنر سینما نه با شعار، بلکه با زبان تصویر مفاهیم را انتقال می‌دهد؛ مفهومی که حداقل از لانتیموس انتظار داشتیم به بهترین و کامل‌ترین شکل ممکن ارائه شود.

 
 
امتیاز: ۷ از ۱۰
نویسنده: میثم کریمی