نقد و بررسی فیلم Caught Stealing (مچ گیری)

Caught Stealing (مچ گیری)

فهرست مطالب

دارن آرونفسکی طی سال‌های گذشته ثابت کرده که یکی از فیلم‌سازان مستقل و صاحب سبک آمریکاست. از فیلم عمیق و روان‌شناختی «مرثیه‌ای برای یک رویا» تا «قوی سیاه»، از کارهای جنجالی مثل «مادر!» تا اثر مذهبی «نوح» و حتی درام احساسی «نهنگ»، همه فیلم‌های او از نظر ساختار، داستان و درونمایه جزو آثاری هستند که همیشه مورد بحث و تحلیل قرار می‌گیرند. اما فیلم تازه او با نام «مچ‌گیری» وضعیت متفاوتی دارد؛ چون بیشتر یک داستان جنایی کلاسیک درباره گانگسترهاست که در فضای دهه ۹۰ میلادی روایت می‌شود و به شکل محسوسی از نشانه‌های همیشگی فلسفی و مذهبی کارهای قبلی آرونفسکی فاصله گرفته است.

داستان فیلم درباره هنک (با بازی آستین باتلر) است که قبلاً بیسبالیست بوده و حالا در نیویورک زندگی می‌کند. او ناخواسته وارد دنیای مافیاهای روسی می‌شود. روایت فیلم که در دهه ۹۰ جریان دارد، از جزئیات صحنه و لباس گرفته تا نور و تصویربرداری، کاملاً حال و هوای فیلم‌های جنایی آن دوره را تداعی می‌کند و به روشنی از سینمای اسکورسیزی و تارانتینو الهام گرفته است.

Caught Stealing (مچ گیری)

یکی از نقاط قوت اصلی این فیلم، نشان دادن دقیق فضای دهه نود است. تصاویر، صحنه‌ها، رنگ‌ها، مکان‌ها، نورپردازی و حتی موسیقی، همه با هم ترکیب شده‌اند تا حس نوستالژی و یکدستی خوبی به بیننده منتقل کنند. آرونفسکی با دقت زیادی این فضا را دوباره خلق کرده است: خیابان‌های شهر، بارهای کم‌نور، ماشین‌های قدیمی و حتی لباس‌ها و رفتار شخصیت‌ها، دقیقاً همان حال و هوای فیلم‌های جنایی آن دوران را زنده می‌کنند.

در بخش بازیگری، با این که «Caught Stealing» بازی خیره‌کننده‌ای مانند ناتالی پورتمن در «قوی سیاه» یا برندن فریزر در «نهنگ» ندارد، اما آستین باتلر تلاش قابل تحسینی برای ساختن یک شخصیت پیچیده انجام داده است. او در نقش هنک، با ترکیب ساده‌دلی و بی‌قیدی اولیه شخصیت و تغییرهای آرامی که در طول قصه پیدا می‌کند، توانسته از یک نقش ساده و تکراری فراتر برود و به آن کمی عمق ببخشد. اگرچه این عمق به اندازه بهترین کارهای آرونفسکی نیست، اما در کل می‌توان گفت بازی باتلر در این فیلم خوب و قابل قبول است.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در نقد و بررسی فیلم Mickey 17 پیدا کنید.

Caught Stealing (مچ گیری)

همانطور که پیش‌تر گفته شد، برخلاف بیشتر فیلم‌های آرونفسکی، «Caught Stealing» درون‌مایه فلسفی سنگین یا دغدغه‌های دینی پیچیده ندارد. با این حال، در بخش‌های پایانی فیلم، همچنان می‌توان نشانه‌هایی از نگاه انتقادی کارگردان به مذهب را مشاهده کرد — از جمله صحنه‌هایی مربوط به دو شخصیت یهودی که باورهایشان به شکلی طنزآمیز و کنایه‌دار نمایش داده شده است. این نشانه‌های ظریف، ما را به یاد سبک مخصوص آرونفسکی می‌اندازند، اما تعداد و قدرت آن‌ها به اندازه‌ای نیست که فضای فیلم را کاملاً شبیه آثار قبلی او کند.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نقد انیمیشن هتل ترانسیلوانیا 4 (Hotel Transylvania: Transformania) را از دست ندهید.

این فیلم بیشتر از آنکه به کندوکاو روانی و درونی شخصیت‌ها بپردازد، یک داستان پرهیجان با صحنه‌های اکشن و درگیری‌های خشن است. از این نظر، «Caught Stealing» شاید بیش از هر اثر دیگری از آرونفسکی، به اصول و قواعد ژانر خود پایبند مانده و در همان چارچوب پیش رفته است؛ چیزی که برای برخی از بینندگان، هم پذیرفتنی و هم جذاب است.

Caught Stealing (مچ گیری)

یکی از نقاط قوت فیلم، فضاسازی عالی آن است. اما بزرگ‌ترین مشکل فیلم، داستان ساده و قابل پیش‌بینی آن است. وقتی فیلم به نیمه می‌رسد، دیگر می‌توانید به راحتی حدس بزنید چه اتفاقی خواهد افتاد: می‌فهمید که شخصیت اصلی قرار است تغییر کند، با ترس‌هایش روبرو شود و راه جدیدی را در پیش بگیرد. همین قابل پیش‌بینی بودن باعث می‌شود جذابیت اولیه فیلم به مرور کم شود.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد و بررسی فیلم In the Lost Lands مراجعه کنید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در نقد مسعود فراستی بر سریال « گامبی وزیر » / انگار بازی منچ یا مار و پله است! پیدا کنید.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله نقد و بررسی فیلم «مست عشق» را مطالعه کنید.

برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم نگهبان شب مراجعه کنید.

داستان فیلم پر است از صحنه‌های تکراری که در فیلم‌های گنگستری زیاد دیده‌ایم؛ از خیانت و درگیری خیابانی گرفته تا زدوخورد با مافیا. پایان فیلم هم همان الگوی همیشگی «درگیری پایانی و تمام کردن ماجرا» را دنبال می‌کند، بدون هیچ حرف تازه یا پیام عمیقی. حتی بعضی از قسمت‌های داستان، مثل حضور یک گربه که در تبلیغات فیلم هم نشان داده شد، آنچنان عمقی ندارند و نقش مشخصی در داستان بازی نمی‌کنند.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله نقد و بررسی فیلم آواتار: راه آب (Avatar: The Way of Water) ادامه دهید.

در این مقاله نقد و بررسی فیلم پرویز خان اطلاعات مفیدی آمده است.

مقاله نقد و بررسی فیلم کوزوو منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم گودزیلا منهای یک (Godzilla Minus One).

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله نقد فیلم گربه سیاه ادامه دهید.

در مورد شخصیت‌ها هم باید گفت که برخلاف فیلم‌های قبلی آرونفسکی که شخصیت‌های پیچیده و چندبعدی داشتند، در این فیلم با آدم‌های آشنا و ساده‌ای روبرو هستیم. مافیای روس، پلیس‌ها، دوستان قدیمی و دشمنان، همه فقط برای پیش بردن داستان حضور دارند و چندان عمقی ندارند.

«Caught Stealing» در کارنامه آرونفسکی یک تجربه متفاوت است؛ فیلمی که بیش از آنکه بخواهد ذهن مخاطب را به چالش بکشد، قصد دارد او را سرگرم کند. از این منظر، اثر موفق است: ضرب‌آهنگ مناسب، فضاسازی دقیق، و اجرای بصری پرجزئیات باعث می‌شود مخاطب علاقه‌مند به ژانر گنگستری از تماشایش لذت ببرد. اما برای کسانی که از نام آرونفسکی انتظار پیچیدگی معنایی، شخصیت‌های عمیق و روایت‌های چندلایه دارند، این فیلم یک عقب‌گرد محسوب می‌شود.

فضای دهه ۹۰ به خوبی در فیلم نشان داده شده و بازی آستین باتلر در نقش اصلی از نکات قوت فیلم است. اما داستان قابل پیش‌بینی، صحنه‌های تکراری و نبود نگاه عمیق فلسفی یا روان‌شناختی باعث شده که این فیلم به پای آثار برتر آرونفسکی نرسد. با این حال، به عنوان یک فیلم گنگستری سرگرم‌کننده، می‌تواند برای طرفداران این سبک جذاب باشد.

برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی فیلم آخر شب با شیطان (Late Night with the Devil) سری سر بزنید.

 
نمره: 5/10
منتقد: میثم کریمی

توصیه می‌کنیم این مطلب نقد و بررسی فیلم سرزمین عجایب ویلی (Willy’s Wonderland) را حتماً بخوانید.

توصیه می‌کنیم این مطلب نقد فیلم جاودانگان (Eternals) را حتماً بخوانید.

مقاله نقد و بررسی فیلم شب طلایی حاوی اطلاعات جامعی است.

مقاله نقد و بررسی فیلم تام و جری (Tom and Jerry) منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله نقد و بررسی فیلم آخرین تولد را مطالعه کنید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نقد و بررسی بازی The Last of Us Part II Remastered را از دست ندهید.