«بگذار برود» نام کتابی نوشته لری واتسون است که در سال ۲۰۱۳ به چاپ رسید. این کتاب تاکنون در ایران ترجمه نشده و به دلیل فضای وسترن آن، احتمالاً ناشران تمایل چندانی برای چاپ آن نداشتهاند. جالب است بدانید که این کتاب در آمریکا هم نسبت به اقتباسهای سینماییاش کمتر شناخته شده و میتوان آن را اثری معمولی و نه چندان پرسر و صدا دانست. حالا پس از هفت سال از انتشار کتاب، فیلمی با همین نام و با بازی کوین کاستنر و دایان لین ساخته شده است.
داستان درباره یک زوج میانسال به نامهای جورج (با بازی کوین کاستنر) و مارگارت (با بازی دایان لین) است. جورج که قبلاً کلانتر بوده، حالا پس از بازنشستگی به کار کشاورزی مشغول شده. این دو، پس از مرگ پسرشان در یک حادثه، شاهد ازدواج مجدد عروسشان هستند و امیدوارند این ازدواج جدید زندگی او را بهتر کند. اما شوهر جدید، با عروس و فرزندش با خشونت رفتار میکند و پس از مدتی هر دو ناپدید میشوند. جورج و مارگارت که نگران آینده نوه خود هستند، برای پیدا کردن او راهی سفر میشوند، اما…

فیلم “بگذار برود” به اصول و قواعد سبک وسترن پایبند است و از المانهای شناختهشده این سبک بهره میبرد. در این فیلم، زندگی یک خانواده دامدار را دنبال میکنیم که سفر پرمخاطرهای را در آمریکا آغاز میکنند. این سفر با تصاویر زیبا و چشمنواز از طبیعت و شهرهای کوچک آمریکا درهم آمیخته است. شخصیتهایی که این دو در طول داستان ملاقات میکنند نیز از فضای کلاسیک وسترن الهام گرفتهاند. سرخپوستی که جورج و مارگارت با او روبرو میشوند، همانطور که انتظار میرود، فردی بیخانمان است که برخورد جامعه آمریکا با سرخپوستان، او را از خانوادهاش جدا کرده و اکنون او مانند بسیاری از سرخپوستان اصیل، بدون سرزمین و آزادانه زندگی میکند. “بگذار برود” در پایبندی به المانهای وسترن بسیار کوشیده است، اما این وفاداری باعث شده بخشهای زیادی از فیلم به کلیشه نزدیک شود.
مقاله نقد سریال شی هالک (She-Hulk) حاوی اطلاعات جامعی است.
با این حال، آنچه فیلم را حداقل تا قبل از رسیدن به قسمت پایانی جذاب نگه میدارد، دو شخصیت اصلی داستان است که به خوبی پرداخته شدهاند و ارتباط بین آنها نیز کاملاً باورپذیر است. جورج و مارگارت مانند دو روی یک سکه هستند و از نظر احساسی و رفتار اجتماعی، تفاوتهای زیادی با یکدیگر دارند. جورج مردی قانونمند است که سالها برای حفظ امنیت جنگیده و اکنون در مزرعه به دنبال آرامش است. در مقابل، مارگارت با وجود مهربانی بیاندازهاش، زنی مصمم و بلندهمت است که اگر لازم باشد، تمام ایالتها را پیاده طی میکند تا به هدفش برسد. آنچه “بگذار برود” را به تجربهای دلنشین تبدیل میکند، گفتوگوهای جذاب بین این دو شخصیت است که رویای یک زندگی ایدهآل در میانسالی را برای بیننده زنده میکند و در کنار آن، موسیقی زیبای فیلم نیز بر ارزش این لحظات میافزاید.

با اینکه ممکن است این تحلیل پایان فیلم را لو بدهد، اما فیلم «بگذار برود» همانطور که انتظار میرود، به قوانین و ویژگیهای فیلمهای وسترن پایبند است. به همین خاطر، وقتی به پایان داستان نزدیک میشویم، شاهد بروز خشونت نیز خواهیم بود. این خشونت بر اساس مفهوم «انتقام» در فیلم جای داده شده، ولی آن ظرافت و دلیلی که برای قانعکننده بودن لازم است را ندارد. پس از اتفاق ناگواری که برای جورج میافتد، فیلم خیلی سریع و با چند گفتوگوی کوتاه، او را از آدمی سرسخت به کسی تبدیل میکند که یکّه و تنها میشود و میخواهد به شیوه خودش حق را بگیرد. متأسفانه این پایانبندی با برخی کلیشههای اخلاقی همراه است که دلیل و منطق محکمی برای ماندگار شدن فیلم در خاطر بیننده ندارد.
در میان بازیگران، دایان لین نقش اصلی را بر عهده دارد. او سالها پیش با فیلم «بیوفا» بسیار مشهور شد و حتی نامزد دریافت جایزه اسکار هم شد، اما به مرور زمان از یادها رفت. حالا پس از حدود ۱۸ سال، دوباره بازی درخشان و بهیادماندنیای از او دیده میشود که اگر اقبال با او یار باشد، ممکن است بار دیگر نامزدی اسکار را برایش به ارمغان آورد. کوین کاستنر هم در نقش جورج قابل قبول ظاهر شده، هرچند که در سایه بازی قدرتمند دایان لین قرار گرفته و فرصت نکرده تا بهطور کامل از تواناییهای خود به عنوان یک ستاره استفاده کند.

«بگذار برود» تا نزدیک شدن به نقطه اوج خود، فیلمی جذاب و تأثیرگذار است. دیدن زندگی مشترک مارگارت و جورج، با تمام کجخلقیهای معمول در سنین کهنسالی، خوشایند است و ارزش تماشای فیلم را افزایش میدهد. اما پایانبندی قابل پیشبینی و طرح داستانی که به خوبی تنظیم نشده تا تصمیمات شخصیتها باورپذیر به نظر برسد، مفهوم عمیق “رها کردن و گذشت” را زیر سؤال برده است. با این وجود، همانطور که گفته شد، «بگذار برود» به قوانین سبک وسترن پایبند است و هر آنچه در فیلم نشان داده شده، وفاداری به المانهای این سبک را ثابت میکند. شاید اگر درباره پایان فیلم سختگیری نکنید، بتوانید از تمام دقایق تماشای «بگذار برود» لذت ببرید.
توصیه میکنیم این مطلب نقد و بررسی ویدیویی فیلم Bird Box Barcelona را حتماً بخوانید.

در این دنیا، هر کس به دنبال چیزی است. بعضی از ما در جستجوی ثروت و دارایی هستیم، بعضی به دنبال مقام و موقعیت اجتماعی میگردیم و عدهای هم آرامش و رضایت قلبی را میخواهند. اما حقیقت این است که تنها یک چیز میتواند به همه این خواستهها معنا ببخشد و آن، ایمان و باور به خدای یکتا است.
وقتی انسان خدا را در مرکز زندگی خود قرار میدهد، گویی کلیدی به دست آورده که تمام قفلها را باز میکند. دیگر نعمتهای دنیا مانند ثروت، جایگاه و سلامتی، هر کدام جایگاه واقعی خود را پیدا میکنند. این نعمتها نه هدف، بلکه وسیلهای میشوند برای رسیدن به رضایت خداوند.
انسانی که با ایمان زندگی میکند، حتی در سختترین شرایط نیز آرامش خود را از دست نمیدهد. زیرا میداند که هیچ اتفاقی خارج از اراده و خواست خداوند رخ نمیدهد و هر آزمایشی، حکمتی در خود دارد. این نگرش، به او توانایی میبخشد تا با مشکلات روبرو شود و در عین حال، شکرگزار نعمتهایش باشد.
برای گسترش دانش خود، مقاله نقد و بررسی فیلم مغز و استخوان را مطالعه کنید.
برای مطالعه بیشتر، به نقد فیلم زن پادشاه (The Woman King) سری سر بزنید.
پس بیایید سعی کنیم در زندگی، اولویتها را درست انتخاب کنیم. اگر به دنبال چیزی واقعی و پایدار هستیم، بهتر است ابتدا دلمان را به سوی خداوند باز کنیم. زمانی که ارتباط ما با خالقمان قوی باشد، همه چیز در زندگی سر جای خودش قرار میگیرد و ما به آرامش حقیقی دست پیدا میکنیم.

منتقد: میثم کریمی
این نوشته به طور ویژه برای وبسایت «مووی مگ» تهیه شده است. کپیبرداری از این مطلب بدون اشاره به نام منبع و سایت مووی مگ، مجاز نیست و پیگرد قانونی خواهد داشت.
به جمع بزرگ طرفداران مووی مگ در فضای مجازی بپیوندید.
برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی فیلم پری دریایی (The Little Mermaid) سری سر بزنید.
در این مقاله نقد و بررسی بازی «Call of Duty Modern Warfare 2» اطلاعات مفیدی آمده است.
بگذار برود (Let Him Go)

کارگردان: توماس بزوچا
نویسنده: توماس بزوچا
بازیگران:
دایان لین در نقش مارگارت بلک لج
کوین کاستنر در نقش جورج بلک لج
لسلی منویل در نقش بلانچ وبوی
کیلی کارتر در نقش لورنا بلک لج
گونه: درام
گروه سنی: R (تماشای این فیلم برای افراد زیر ۱۷ سال تنها همراه با والدین توصیه میشود)
مدت زمان: ۱۱۳ دقیقه

