هوش مصنوعی فراموشی را می‌آموزد

هوش مصنوعی فراموشی را می‌آموزد

فهرست مطالب

امنیت در فضای مجازی، بخش بسیار مهمی از زندگی آنلاین ماست و نقش مرکزی را بازی می‌کند. از سوی دیگر، با ظهور هوش مصنوعی و الگوریتم‌های یادگیری ماشین که امروزه همه‌جا دیده می‌شوند، محافظت از اطلاعات شخصی سخت‌تر شده است.

سال گذشته، اتحادیه اروپا قانونی به نام «مقررات عمومی حفاظت از داده» یا به اختصار GDPR را تصویب کرد. یکی از بخش‌های کلیدی این قانون، حق فراموش شدن نام دارد.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید گاهی از افراد خواسته می‌شود تمام اطلاعات خود را از فضای اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و موتورهای جستجو پاک کنند.

این کار، علاوه بر اینکه نوعی تمرین ذهنی برای به خاطر سپردن رمزهای عبور و سایت‌های پرکاربرد است، باعث افزایش امنیت اطلاعات می‌شود و دست هکرها برای سوءاستفاده از داده‌ها کمتر می‌شود.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً چگونه هوش مصنوعی تجربه مشتری را در سال 2023 بهبود خواهد بخشید را بخوانید.

همه ما می‌دانیم که امنیت در فضای مجازی چقدر اهمیت دارد. اما از ابتدای پیدایش اینترنت، موضوع حریم خصوصی کمتر مورد توجه جدی قرار گرفته است. البته همیشه در دولت‌ها و رسانه‌ها گفت‌وگوهای زیادی درباره نحوه جمع‌آوری، نگهداری و استفاده از داده‌ها وجود داشته است.

برای گسترش دانش خود، مقاله آزمایشات بزرگ هوش مصنوعی را متوقف کنید را مطالعه کنید.

گاه حتی رسانه‌ها و دولت‌ها بر سر مالکیت عمومی اطلاعات با هم اختلاف پیدا می‌کنند. با وجود آنکه با مسئله بسیار مهم امنیت سایبری روبرو هستیم، هنوز نتوانسته‌ایم به خوبی از آن محافظت کنیم.

در این مطلب می‌آموزیم:
– در عصر اطلاعات و ربات‌های هوشمند، چطور از داده‌های خود مراقبت کنیم؟
– چگونه به ماشین‌های هوشمند بیاموزیم که فراموش کنند؟
– درباره اطلاعات خود چه می‌دانیم؟
– مسیری برای بخشیدن ایجاد شده است.

واقعا در عصر فناوری اطلاعات و روبات‌های هوشمند چگونه می‌توانیم مراقب داده‌های خود باشیم؟

امروزه تقریباً همه شرکت‌های مدرن، دولت‌ها، رسانه‌ها و حتی افراد عادی در حال جمع‌آوری اطلاعات هستند. شرکت‌ها می‌کوشند اطلاعاتی درباره مشتریان و کاربرانشان جمع‌آوری کنند تا این داده‌ها را بفروشند یا به شکل‌های دیگر از آن‌ها استفاده کنند.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً ارائه خدمات ثبتی و مالیاتی با هوش مصنوعی را بخوانید.

علاوه بر این، سیستم‌های هوش مصنوعی نیز از اطلاعات کاربران بهره می‌برند تا به موتورهای جستجو پیشنهادهای مرتبط ارائه دهند. حتماً برای شما هم پیش آمده که وارد سایتی برای تماشای آنلاین فیلم شوید و با پیشنهادهایی روبه‌رو شوید که دقیقاً مطابق سلیقه شماست. در چنین مواقعی ممکن است تعجب کنید که آن سایت چطور فهمیده به چه نوع فیلم‌هایی علاقه دارید.

وقتی داده‌های انسانی به شکل کدهای ماشینی درمی‌آیند، دیگر راه ساده و مؤثری برای پیگیری و کنترل تأثیر آن داده‌ها بر خروجی سیستم وجود ندارد. وقتی به حق فراموشی فکر می‌کنیم، می‌بینیم که پس گرفتن اطلاعات شخصی از شرکت‌های خصوصی و دفاتر intermediator اطلاعات، کاری بسیار دشوار و تقریباً غیرممکن است.

با این حال، باید به این نکته توجه کنیم که حتی اگر بتوانیم داده‌های خود را از شرکت‌ها و واسطه‌ها پس بگیریم، یک پرسش سخت و اساسی پیش روی ما باقی می‌ماند.

چطور به ماشین‌های هوشمند، فراموشی را آموزش دهیم؟

این سوال برای کودکان و نوجوانان که در این عصر به سن بلوغ می‌رسند، اهمیت بیشتری دارد، زیرا آنها نسل هوش‌مصنوعی هستند.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً بهترین سایت‌های هوش مصنوعی فارسی 2025 را بخوانید.

کودکان عصر هوش مصنوعی انتخاب می‌کنند که از فضای یادگیری جمعی که جامعه به آنها می‌دهد، در جهت تکامل استفاده کنند، ولی نمی‌دانند چگونه باید به ماشین‌ها فراموشی را بیاموزند.

هوش مصنوعی در آینده نزدیک پیشرفت‌های بیشتری خواهد کرد. به عنوان مثال، امروز مشاوران پذیرش کالج می‌توانند عکس‌های متقاضیان را در پلتفرم‌های رسانه جمعی پیدا کنند و در آینده، ممکن است بتوانند صدای ضبط‌شده متقاضی را به عنوان یک دستیار ۱۲‌ساله بشنوند.

صدایی که توسط یک دستیار صدا در خانه کودک گرفته شده است. نسل هوش مصنوعی حق دارد که از هوش مصنوعی بترسد و فراموشی را یاد بگیرد.

دارن شو (Darren Shou)، محقق و استراتژیست شرکت سیمانتک (Symantec) و نویسنده مجله فناوری وایرد(wired) است. شرکت سیمانتک بزرگ‌ترین شرکت تولیدکننده نرم‌افزارهای امنیتی برای رایانه‌های شخصی در دنیا‌ست، مهم‌ترین محصول این شرکت ضد‌ویروس‌ نورتون است.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب معرفی 10 ابزار هوش مصنوعی افزایش کیفیت عکس رایگان را بخوانید.

دارن شو در مجله وایرد نوشته است: از لحاظ تاریخی، ما سخت تلاش کرده‌ایم تا تضمین‌هایی برای کودکان ایجاد کنیم. این قوانین در تبلیغات، ثبت سوابق پرونده‌های کیفری نوجوانان، قانون حفاظت از حریم خصوصی آنلاین یا ابتکارات دیگر هستند.

ما به یک خط جداکننده بین بزرگسالی و کودکی معتقد هستیم. کودکانی که به سن بلوغ می‌رسند، همیشه از این امتیاز بهره‌مند نیستند. مجموعه داده‌های فراوان به همراه هوش مصنوعی به زندگی روزمره انسان‌ها وارد می‌شوند؛ بدون آنکه کمترین نظارتی روی آنها اتفاق بیفتد.

محققان کشف کرده‌اند که هوش مصنوعی می‌تواند اسرار و اطلاعات اشخاص یا سازمان‌ها را افشا کند. این کشف به این معنی است که ناتوانی در فراموش کردن داده‌ها تنها بر حریم خصوصی شخصی تاثیر نمی‌گذارد، بلکه می‌تواند برای امنیت جهانی مشکلات واقعی ایجاد کند

سال‌هاست که جوامع مختلف درگیر مباحثات بسیار جدی‌تری نسبت به پیشرفت‌های روزمره بودند؛ مسائلی که امروز ممکن است بی‌اهمیت به نظر برسند.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در هوش مصنوعی و علم داده; شباهت ها، تفاوت ها + فرصت های شغلی پیدا کنید.

برای مثال، در اواسط قرن بیستم معرفی رادیوهای خودرو در مقایسه با آزادی دیجیتالی که امروز مردم با آن دست به گریبان هستند، باعث نگرانی بیشتری از سوی دولت ایالات‌متحده شده‌است.

برای یادگیری پیشرفته، به با هوش مصنوعی از خودت مراقبت کن مراجعه کنید.

فقدان مجموعه‌ داده‌ها و تحلیل آنها به این معناست که دستگاه‌های هوش مصنوعی دنیا خلاقیت آینده ما را از بین می‌برد. اشتباهات، تصادفات و لحظات تاثیرگذار در دنیای فیزیکی به کودکان زندگی را می‌آموزند اما درباره دنیای دیجیتال، آموزشی به کودکان داده نمی‌شود.

دنیایی که همه چیز در آن با هر کلیک، بازدید، بازخورد، تعامل و خرید ثبت و تحلیل می‌شود. چیزی که این مسئله را جدی‌تر می‌کند، این است که حجم عظیمی از داده‌ها در دنیای آنلاین وجود دارد.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً هوش مصنوعی در بازار مسکن را بخوانید.

در گذشته کامپیوترها به‌سادگی دستورهای کتبی را اجرا می‌کردند اما اکنون سیستم‌های هوش مصنوعی پیشرفته می‌توانند داده‌ها را تحلیل کنند تا به یک راه‌حل مناسب برسند. اکنون بسیاری از سیستم‌های هوش مصنوعی به «جعبه‌های سیاه» تبدیل شده‌اند.

  • در مورد داده‌هایمان چه می‌دانیم؟

    در اصل، بیشتر مردم می‌دانند که استفاده از خدمات آنلاین، یک نوع رابطه دو طرفه است. اما اغلب، از حجم اطلاعاتی که جمع‌آوری می‌شود و نحوه استفاده از آن‌ها بی‌خبرند.

    ما معمولاً یک ایمیل یا تاریخ تولد را فقط یک تکه اطلاعات کوچک و بی‌اهمیت می‌بینیم. مشکل اینجاست که وقتی این قطعات کوچک کنار هم گذاشته می‌شوند و با کمک الگوریتم‌ها پردازش می‌گردند، یک تصویر کامل و دقیق از ما می‌سازند. هوش مصنوعی سپس از این داده‌های گردآوری شده، یک پروفایل شخصی‌سازی شده ایجاد می‌کند.

    خیلی از افراد گمان می‌کنند که این شخصی‌سازی داده‌ها یک خدمت مفید است، اما واقعیت چیز دیگری است. اگر کمی جلوتر را نگاه کنیم، با پرسش‌های جدی‌تری درباره حقوق انسان و هوش مصنوعی روبرو می‌شویم.

    مثلاً، یک فرد پس از فوت چه حقی بر اطلاعات شخصی خود دارد؟ آیا باید به هوش مصنوعی اجازه دهیم تا انتخاب‌ها یا رفتارهای کسی که از دنیا رفته را شبیه‌سازی یا پیش‌بینی کند؟

    یا فرض کنید کسی دچار مرگ مغزی شود و هیچ خانواده‌ای نداشته باشد که برای اهدای اعضای بدنش تصمیم بگیرد. آیا به این فکر کرده‌اید که در آینده‌ای نزدیک، هوش مصنوعی می‌تواند در چنین تصمیمات دشواری نقش داشته باشد؟

    مسیری برای بخشش ساخته شد

    هوش مصنوعی کار خود را در محیط دانشگاه و با اهداف علمی و آموزشی شروع کرد. توسعه‌دهندگان اولیه آن نیز قصدی جز خدمت به بشریت نداشتند. دستاوردهای هوش مصنوعی به درمان افراد بیمار و سیر کردن انسان‌های گرسنه کمک کرده است.

    امروزه هوش مصنوعی در بیشتر کسب‌وکارها نقش مهمی دارد و با پیشرفت بیشتر آن، به زودی ردپایش را در تمام صنایع خواهیم دید.

    یکی دیگر از فواید هوش مصنوعی، آموزش روش‌های ساخت و فروش محصولات است. هوش مصنوعی به سازندگان نشان می‌دهد که مشتریان واقعاً به چه چیزهایی علاقه دارند.

    با وجود توانایی بسیار بالای هوش مصنوعی در ذخیره حجم عظیمی از اطلاعات، گاهی لازم است برخی از این داده‌ها پاک شوند. به همین دلیل پژوهشگران در پی یافتن راهی ساده برای «فراموش کردن» داده‌ها توسط هوش مصنوعی هستند. این سیستم‌ها حافظه‌ای قوی مانند فیل دارند، اما برخلاف فیل، هیچ چیزی را فراموش نمی‌کنند.

    اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در اختتامیه دومین دوره جایزه سالانه هوش مصنوعی ایران (IAAA) برگزار شد پیدا کنید.

    از سوی دیگر، دانشمندان دریافته‌اند که هوش مصنوعی ممکن است اسرار افراد یا سازمان‌ها را فاش کند. این مسئله نشان می‌دهد که ناتوانی در پاک کردن داده‌ها، نه تنها حریم خصوصی افراد را به خطر می‌اندازد، بلکه می‌تواند تهدیدی برای امنیت جهانی باشد.

    هنوز برای جلوگیری از این خطر بزرگ دیر نشده است. در این مورد خاص، تقصیر اصلی بر عهده انسان‌هاست، نه خود هوش مصنوعی.

    اکنون زمان آن فرا رسیده که مردم برای محافظت از داده‌ها در سیستم‌های هوش مصنوعی چاره‌ای بیندیشند.

    واقعیت این است که برای حریم خصوصی پاسخ ساده‌ای وجود ندارد، اما می‌توان با ایجاد محدودیت‌ها و سازوکارهای حفاظتی، نظم و امنیت را بازگرداند. این قوانین و مرزهای حفاظتی در مورد حریم خصوصی داده‌ها نیز صادق است.