مسعود فراستی، منتقد قدیمی تلویزیون که این روزها کانال یوتیوب خود را دارد و در آن به تحلیل فیلمهای جهانی میپردازد، در تازهترین قسمت برنامهاش پیش از نقد فیلم «نهنگ»، به مرور رویداد اسکار ۲۰۲۳ پرداخت که در آن فیلم «همهچیز همهجا به یکباره» برنده جوایز متعددی شد.
فراستی معتقد است که آکادمی اسکار معمولاً به فیلمهای پرفروش و صنعتی جایزه میدهد، اما انتخاب «میشل یئو» (که او با عبارت «آن خانم چینی که اسمش را حوصله ندارم بگویم» اشاره کرد) به عنوان بهترین بازیگر زن به جای «کیت بلانشت» برای فیلم «تار»، از نظر او یک بیاحترامی به هنر بازیگری و حتی سینما محسوب میشود. او بلانشت را بهترین بازیگر دهه اخیر سینما میداند.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره نقد و بررسی فیلم مفت بر بیابید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم بورات فیلم دنباله دار (Borat Subsequent Moviefilm) را از دست ندهید.
او درباره فیلم ساخته دنیل کوان و دنیل شاینرت که هفت اسکار از جمله بهترین فیلم را گرفت، گفت: «این فیلم خوراک جامعه امروز آمریکاست. همهچیز هست اما هیچچیز نیست.» فراستی میگوید نمیخواهد به تحلیل سیاسی بپردازد، اما معتقد است که آمریکاییها با این جایزهدهی میخواهند به چینیها باج بدهند، چون از قدرت اقتصادی و سیاسی آنان میترسند.
برای گسترش دانش خود، مقاله نقد و بررسی فیلم شهر خاموش را مطالعه کنید.
به گفته او، هالیوود با این فیلم در حال جهتدهی به ذائقه مردم آمریکاست؛ فیلمی که جذابیتهای سطحی دارد اما فاقد ارزشهای سینمایی واقعی از جمله کارگردانی و بازیگری درست است. فراستی اسکار امسال را یکی از بدترین دورههایی میداند که در بیست سال گذشته به خاطر دارد.
سپس این منتقد به سراغ فیلم پرطرفدار این روزها، یعنی «نهنگ» ساخته دارن آرونوفسکی رفت و گفت این فیلم پس از اثر قبلی کارگردان به نام «مادر»، زنندهترین و مشمئزکنندهترین فیلم اوست. او به جای دیدن فیلم، پیشنهاد میکند مخاطبان کتاب «موبی دیک» نوشته هرمان ملویل را بخوانند که به گفته او اثری بزرگ و بینظیر از قرن نوزدهم آمریکاست و از نمادپردازیهای تصنعی به دور است.
فراستی میگوید: «جای تاسف است که وقتی درباره این کتاب صحبت میکنیم، مجبور باشیم سراغ این فیلم برویم – که سعی میکنم با ادب صحبت کنم – فیلمی که حال آدم را به هم میزند و حس انسانی ندارد. اما چارهای نیست چون اشارههای زیادی به شخصیت اسماعیل، راوی داستان «موبی دیک» دارد.»
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در نقد فیلم Resident Evil: Welcome to Raccoon City پیدا کنید.
برای گسترش دانش خود، مقاله نقد و بررسی فیلم « سازهای ناکوک » را مطالعه کنید.
این منتقد گمان میکند که نمایشنامهای که فیلم آرونوفسکی از آن اقتباس شده، «از خود فیلم منسجمتر و شکلیافتهتر است.» او درباره صحنه اول فیلم میگوید: «نخستین نما واقعاً تهوعآور است. ما در همان ابتدا با شخصیتی روبهرو میشویم که در حال خودارضایی است. این نگاه کارگردان است. شروع فیلم اینگونه است. وای به حال ادامه داستان. سینما یک رسانه بیرحم است. بیرحمترین رسانه دنیاست. چون همه دروغها، ضعفها و ناخودآگاه آدمی را نشان میدهد. به همین خاطر با سینما نمیتوان شوخی کرد. فیلمساز را لو میدهد. آرونوفسکی خودش را نشان میدهد و تمام ادعاهای عجیب و نمادینش بیمعنا میشود.»
فراستی پیشنهاد ۱۰۰ هزار دلاری شخصیت چارلی (با بازی برندن فریزر) به دخترش را مسخره میداند: «آیا در آمریکا برای چنین تدریسی این مقدار پول میدهند؟ خیلی خندهدار است. انگار آرونوفسکی موضوع را درک نکرده. نه خودش معلم بوده، نه چنین تجربهای داشته، نه با دانشآموزی سر و کار داشته و نه ادبیات بلد است.»
توصیه میکنیم حتماً مقاله نقد فیلم منصور (Mansour) را مطالعه کنید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم دادگاه شیکاگو هفت ( The Trial of the Chicago 7 ).
او ادامه میدهد: «فیلم مفاهیم گوناگونی را روی هم انباشته؛ از «موبی دیک» اثر ملویل عزیز، تا یک فرد مذهبی، یک دختر نافرمان، یک پرستار – که نمیدانم اهل کجاست، ظاهرش آسیایی به نظر میرسد – اما فیلمساز با هیچیک از اینها ارتباط برقرار نمیکند. چارلی یک معلم فداکار و دلسوز نیست. موجودی است – همانطور که دخترش میگوید – حالبههمزن که دوربین هم او را حالبههمزنتر نشان میدهد.»
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد فیلم حکم تجدید نظر مراجعه کنید.
در صورت علاقهمندی، مطلب نقد و بررسی فصل دوم بازی مرکب (Squid Game season 2) را از دست ندهید.
برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی فیلم عوارض جانبی (Side Effects) سری سر بزنید.
فراستی خطاب به آرونوفسکی میگوید: «با این بدن فاجعهبار میخواهی چه کار کنی؟ میخواهی به او انسانیت ببخشی؟ نمیتوانی. چون خودت هم باور نداری. آنقدرها هم فیلمسازی بلد نیستی، برخلاف چند فیلم پرسروصدا که ساختی – نمیدانم «نهنگ» بدتر است یا آن فیلم «مادر»… واقعاً کثیف.»
این منتقد در مورد شخصیت چارلی اضافه میکند: «این شخصیت اصلاً مظلوم نیست. آدمی خودخواه و بیتأثیر است که به خودش هم ترحم نمیکند. کسی که به خودش رحم نمیکند، غیرممکن است به دیگران هم ترحم کند.»
برای گسترش دانش خود، به مقاله نقد و بررسی فیلم چهل و هفت سر بزنید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله نقد و بررسی فیلم رمانتیسم عماد و طوبا سر بزنید.
فراستی درباره پایان فیلم میگوید: «فیلمساز «عزیز» ما دوربین را از پایین به بالا میبرد، نور میافزاید و [چارلی] بالا میرود. و میمیرد. کاش زودتر میمرد. یعنی یک فیلم ساختگی و بیروح که حتی احساسات ما را هم درگیر نمیکود، تمام میشود.»
مقاله نقد و بررسی فیلم سکوت خبری حاوی اطلاعات جامعی است.
برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی فیلم تلماسه 2 (Dune: Part Two) سری سر بزنید.
برای گسترش دانش خود، مقاله نقد و بررسی فیلم ویلای ساحلی را مطالعه کنید.
او در پایان، فیلم «نهنگ» را «هیاهوی بسیار برای هیچ» توصیف میکند.
