سازمان هدفمندسازی یارانهها اعلام کرد: ۲۰ هزار میلیارد تومان از مطالبات کشاورزان بابت خرید تضمینی گندم به حساب کشاورزان واریز شد.
به گزارش از سازمان هدفمندسازی یارانهها، با تأمین اعتبار سازمان برنامه و بودجه کشور از محل منابع بودجه عمومی، ۲۰ هزار میلیارد تومان از مطالبات گندمکاران توسط سازمان هدفمندسازی یارانهها به بانک کشاورزی واریز شد تا به حساب کشاورزان منتقل شود.
به نظر شما دلیل اصلی شادی کشاورزان و گندمکاران در این مقاله چیست؟
گندمکارانی که محصول تولیدی خود را تا قبل از هفتم تیر ماه به جهاد کشاورزی و یا مباشران خرید تضمینی تحویل دادهاند از واریزی اخیر برخوردار میشوند.
آن گونه که سازمان هدفمندسازی یارانهها خبر داده است از محل اعتبارات خرید تضمینی گندم در سالجاری تا کنون ۶۵ هزار میلیارد تومان به حساب گندمکاران واریز شده و مابقی مطالبات نیز پس از تأمین اعتبارات مورد نیاز بر حسب زمانبندیهای انجامگرفته پرداخت میشود.
16 پاسخ
به نظر من این خبر خیلی هم خوشحالکننده نیست! اگر این پرداختها به موقع انجام میشد، کشاورزان الان دغدغه کمتری داشتند. چرا همیشه باید منتظر تأمین اعتبار باشن؟
سوال: آیا این تأخیر در پرداختها روی کیفیت کار کشاورزان در فصل بعد تأثیر منفی نمیگذاره؟
به عنوان یک کشاورز که محصولم را در موعد مقرر تحویل دادم، هنوز بخشی از مطالباتم پرداخت نشده. در حالی که خبر از واریزیهای گسترده میدهند، برخی از ما همچنان در انتظار دریافت کامل حقمان هستیم. شاید این گزارش بیشتر مربوط به مناطق خاصی باشد.
این دیدگاه را برای کشاورزان و تحلیلگران بخش کشاورزی ارسال میکنم که تجربه مستقیم یا غیرمستقیم از فرآیند خرید تضمینی گندم دارند. دلیل مفید بودن این تحلیل، ارائه تصویری جامعتر از چالشهای عملی در اجرای این سیاستهاست که ممکن است در گزارش رسمی بازتاب نیافته باشد.
به عنوان فردی که در منطقهای با کشت غالب گندم زندگی میکنم و با چندین کشاورز در ارتباط هستم، باید اشاره کنم که اگرچه واریزیهای مالی قطعاً گام مثبتی است، اما تجربه میدانی نشان میدهد که چالشهای ساختاری متعددی وجود دارد که شادی بیپایان عنوان شده را تحت تأثیر قرار میدهد. نخست آنکه تأخیرهای مکرر در پرداختها موجب شده بسیاری از کشاورزان نتوانند به موقع برای فصل کشت بعدی برنامهریزی مالی کنند. این مسئله به ویژه برای خردهمالکان که فاقد ذخایر نقدی هستند، بحرانآفرین است.
ثانیاً، معیار «تحویل تا هفتم تیر» در عمل با چالشهای لجستیکی مواجه است. در بسیاری از مناطق، تراکم در مراکز جمعآوری و محدودیت ظرفیت حملونقل باعث شده تعدادی از کشاورزان نتوانند محصول خود را در مهلت مقرر تحویل دهند، حتی اگر گندم با کیفیت تولید کرده باشند. این موضوع به حذف بخشی از ذینفعان واقعی از چرخه پرداختها منجر شده است.
نکته سوم به توزیع نامتوازن این پرداختها برمیگردد. در حالی که آمار کلی ۶۵ هزار میلیارد تومانی امیدوارکننده به نظر میرسد، در سطح خرد شاهد نارضایتیهایی از نحوه تخصیص سهمیهها هستیم. برخی کشاورزان با سطح زیرکشت مشابه،
خب این خبر خیلی خوبیه که بالاخره بخشی از مطالبات کشاورزان پرداخت شده. ولی یه سوالی ذهن منو درگیر کرده: توی مقاله اشاره شده که کشاورزانی که تا قبل از هفتم تیر محصولشون رو تحویل دادن، شامل این پرداخت میشن. خب این تاریخ دقیقاً چطور تعیین شده؟ یعنی آیا بررسی شده که این زمانبندی با دوره برداشت محصول در مناطق مختلف ایران هماهنگ هست یا نه؟
من خودم چندتا آشنا دارم که تو مناطق سردسیر کشاورزی میکنن و معمولاً برداشتشون دیرتر تموم میشه. آیا اینجور کشاورزا به خاطر تأخیر در تحویل گندم از این پرداخت محروم میشن؟ اگه اینطوریه، به نظر میرسه یه کم بیعدالتی در حق بعضی مناطق پیش اومده.
یه نکته دیگه هم هست: گفتین ۶۵ هزار میلیارد تومان تا الان پرداخت شده. میشه لطفاً یه توضیح بدین این رقم نسبت به کل مطالبات کشاورزان چه سهمیهای داره؟ یعنی کشاورزا الان میتونن حساب کنن که مثلاً چه درصدی از حقشون رو گرفتن یا نه؟ چون بعضی وقتا اعلام ارقام کلی میتونه گمراهکننده باشه اگه نفهمیم نسبتش به کل چقدره.
و آخرین سوال: این پرداختها رو بانک کشاورزی انجام میده. تجربه شخصی بعضی از دوستانم نشون داده که گاهی تو واریز پول به حساب کشاورزا تأخیرهایی پیش میاد. آیا اینبار تمهیدات خاصی اندیشیده شده که پرداختها بدون مشکل انجام بشه؟
ممنون میشم اگه جواب این سوالا رو بدین تا ما هم با خیال راحت بتونیم این خبر رو به دیگران منتقل کنیم.
من همیشه فکر می کردم پرداخت های دولتی به کشاورزان بیشتر شبیه وعده های انتخاباتی است تا واقعیت، اما این رقم ۲۰ هزار میلیاردی واقعاً چشم گیره!
می دونستید بر اساس آمارهای جهانی، پرداخت های به موقع به کشاورزان می تونه تا ۳۰٪ بازدهی محصولات رو در فصل بعد افزایش بده؟ این یعنی این واریزی نه تنها دِین گذشته رو تسویه کرده، بلکه سرمایه گذاری روی آینده ی امنیت غذایی هم هست.
خوشحالم که بالاخره بخشی از مطالبات پرداخت شد، اما یه سؤال ذهنم رو درگیر کرده: چرا همیشه باید کشاورزان ماه ها (یا حتی سال ها) منتظر تأمین اعتبار باشن؟ این روند پرداخت های قطره چکانی نه تنها استرس مالی به دوش کشاورز می ذاره، بلکه برنامه ریزی برای فصل کشت بعدی رو هم سخت می کنه.
به جای سیستم فعلی که پرداخت ها منوط به تأمین اعتبار در لحظه ست، میشه یه صندوق تضمینی مخصوص کشاورزان ایجاد کرد که بودجه اش از ابتدای سال مشخص باشه. مثلاً درصدی از درآمدهای نفتی یا مالیات های خاص به طور خودکار به این صندوق واریز بشه. اینطوری هم کشاورز مطمئن می شه پولش رو سر وقت می گیره، هم دولت می تونه با برنامه ریزی بلندمدت، از بحران های نقدینگی جلوگیری کنه.
حالا که پرداخت ها انجام شده، فکر نمی کنین بهتر بود بخشی از این مبلغ به صورت تسهیلات کم بهر
“دلم برای آن روزی تنگ شده که پدرم با چهره ای خسته از کشتزار برمی گشت و حالا می بینم چقدر یک واریزی ساده می تواند آن خستگی را بشوید! 😊 البته هنوز هم باورم نمی شود پول گندم ها قبل از تمام شدن فصل گرما رسیده… انگار معجزه ای رخ داده، یا شاید فقط تقویمم خراب است! 🌾”
آیا تا به حال دیده ای کشاورزی که بعد از ماه ها انتظار برای دریافت حقش، بالاخره پولش را بگیرد و چهره اش از خستگی و نگرانی درخشان شود؟
خب، من دیروز با یکی از همین کشاورزان صحبت می کردم. پولش رسیده بود، اما هنوز هم نگران هزینه های سال بعد بود: بذر، کود، آب… پرداخت مطالبات قدمی ضروریه، اما آیا واقعاً این یعنی “شادی بی پایان”؟ شاید اگر به جای تمرکز روی عددهای بزرگ، از دردهای کوچک ترشان می گفتیم، تصویر کامل تری داشتیم.
حالا سوال غیرمنتظره: اگر گندم کاران می توانستند یک آرزو کنند، فکر می کنی چه چیزی را انتخاب می کردند—پول نقد یا تضمینی برای فردای بدون دغدغه؟
آیا پرداخت به موقع مطالبات کشاورزان، به تنهایی می تواند تضمینی برای شادی پایدار آنان باشد؟ من نیز روزی تصور می کردم تزریق نقدینگی به کشاورزان، پایان دغدغه هایشان است؛ اما تجربه ام نشان داد که پس از اولین موج خوشحالی، دوباره سایه ی نگرانی های قدیمی برمی گردد—از نوسان قیمت نهاده ها تا بلاتکلیفی بازار فروش محصول. شاید این پرداخت ها بیشتر شبیه مُسکّنی موقت باشد تا درمان ریشه ای دردها. آیا واقعاً می توان بدون حل مسائل ساختاری، امید به “شادی بی پایان” داشت؟
همیشه فکر می کردم پول درآوردن از زمین مثل معجزه است، تا اینکه پدربزرگم یک سال تمام پول خریدن بذر قرضی رو نداشت. امروز که خبر واریز این مبلغ رو دیدم، یاد اون روزها افتادم که چطور یک چک سفیدامضاء می تواند زندگی یک خانواده رو زیر و رو کند. راستش رو بخواهید، من هنوز هم از شنیدن خبرهای خوب درباره کشاورزان بیشتر از خبرهای بورس ذوق می کنم!
این روزها که هر خبری معمولاً با یک “اما” همراه است، دیدن چنین اقدام سریع و شفافی واقعاً روحیه بخش است. مخصوصاً وقتی پای نان مردم در میان باشد، همین سرعت عمل هاست که اعتماد را زنده نگه می دارد. امیدوارم این روند ادامه داشته باشد و کشاورزان دیگر مجبور نباشند مثل پدربزرگ من، فصل برداشت را با استرس فروش محصول سپری کنند. بالاخره گندم که فقط نان ما نیست، نماد زحمت و امید هم هست!
«گندم کاران با چک های پرصفر حالا می تونن هم گندم بکارن هم ستاره!» 😄
موافقم که پرداخت ها خبر خوشحال کننده ایه، اما یه سوال بی جواب مونده: این همه پول نقد تو حساب کشاورزا، آیا برنامه ای هم برای مهار تورم احتمالی محصولات کشاورزی وجود داره؟ چون ممکنه فردا قیمت نون بشه اندازه ی یه موشک! 🚀
پیشنهاد می کنم یه تحلیل از تأثیر این پرداخت ها بر بازار هم اضافه بشه تا خوشحالی امروز، فردا به گریه تبدیل نشه!