خلاصه داستان:
«تارا» زندگی یک زوج را از ابتدا نشان میدهد؛ از وقتی که باهم آشنا میشوند و با تفاوتهایشان روبهرو میگردند، تا زمانی که در زندگی مشترک به درک و تفاهم میرسند.
کارگردان:
کاوه قهرمان ساخت فیلم را از سال ۱۳۸۰ با ساختن فیلم کوتاه شروع کرد. او تا به حال فیلمهای کوتاه و مستند زیادی ساخته و در زمینه ساخت تیزرهای تبلیغاتی نیز تجربه زیادی دارد. «تارا» اولین فیلم سینمایی او محسوب میشود.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در نقد و بررسی فیلم Cherry پیدا کنید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم تمساح خونی را از دست ندهید.
در صورت علاقهمندی، مطلب نقد و بررسی فیلم زن و بچه را از دست ندهید.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره نقد و بررسی سریال MobLand بیابید.
مقاله نقد و بررسی فیلم Jurassic World: Rebirth (تولد دوباره دنیای ژوراسیک) منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
نقد فیلم «تارا»:
«تارا» از یک ایده اولیه قوی و جذاب برخوردار است و سعی دارد مسائل مختلفی را که زوجها در دورههای گوناگون زندگی مشترک تجربه میکنند، بررسی کند. این ایده در بخشهای ابتدایی فیلم تا حدودی موفق عمل میکند، ولی در ادامه، ضعفهایی پیدا میکند که باعث میشود برخی فرصتهای ویژه داستانی از دست برود. فیلم بر فراز و نشیبهای رابطه عاطفی زوجها تمرکز دارد؛ رابطهای که شاید بدون دلیل خاصی شروع شود، اما در پایان به رشد و پختگی برسد. با این حال، روشی که کارگردان برای رسیدن به این مقصود انتخاب کرده، کاستیهای آشکاری دارد.
برای گسترش دانش خود، مقاله نقد و بررسی فیلم اوپنهایمر (Oppenheimer) را مطالعه کنید.
این فیلم کشمکش خاصی ندارد و در بخش های احساسی و دراماتیک خود نیز بالا و پایین چندانی را تجربه نمیکند. کل داستان بر اساس گفتوگوهایی شکل گرفته که تنها از ذهن دو فرد هنرمند بیرون آمده و تقریباً هیچ ارتباطی با دغدغههای زندگی روزمره مردم عادی ندارد. در واقع، شخصیتهای داستان به شدت از زندگی معمول و واقعی فاصله دارند و به همین خاطر، گفتوگوهای آنها در نهایت در گروه دیالوگهای «روشنفکرانه» قرار میگیرد که چندان با زندگی عادی شهروندان همخوانی ندارد. از طرفی، نبود فراز و نشیب در روایت، دنبال کردن فیلم را برای بیننده سختتر کرده است.
شاید اگر «تارا» به جای سینما، در قالب تئاتر ارائه میشد، نتیجه بهتری داشت. فیلمنامه این اثر بیشتر از آن که حال و هوای سینمایی داشته باشد، فضای تئاتری را تداعی میکند. با این حال، نقطه قوت قابل توجه فیلم، نماهای دقیق و زیباییشناسی هنرمندانه کارگردان است که باعث شده تماشای آن از لحاظ بصری جذابیت زیادی داشته باشد. دوربین، به ویژه در صحنههای داخلی و فضاهای بسته، جایگاه مناسبی دارد و از نظر نورپردازی و بهرهگیری از رنگهای متنوع، این فیلم را به شکل محسوسی از بسیاری از آثار درام سینمای ایران متمایز کرده است.
توصیه میشود به مطالعه مقاله نقد و بررسی فیلم آسمان غرب ادامه دهید.
در صورت علاقهمندی، مطلب نقد و بررسی فیلم سیاه باز را از دست ندهید.
فیلم «تارا» در روایت داستان آنقدر ضعف دارد که ممکن است بسیاری از بینندگان را ناامید کند. گفتوگوهایی با حال و هوای روشنفکری و تکرار آنها در زمانهای مختلف، به تنهایی برای تماشاگر جذاب نیست. همچنین، ارتباط بین سه دوره زمانی مختلف در فیلم، آنطور که باید، به خوبی برقرار نشده و نقصهایی در این زمینه وجود دارد. با این همه، باید گفت «تارا» از نظر فیلمبرداری خوب است و کارگردان به ترکیببندی صحنه و جزئیات آن توجه نشان داده است. افسوس که در روایت داستان، پختگی لازم را ندارد وگرنه با یک اثر روانشناختی قوی روبهرو بودیم.
مقاله نقد و بررسی فیلم زمانی برای مردن نیست (No Time To Die) منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
نمره: ۵ از ۱۰
منتقد: میثم کریمی
نقد و بررسی ویدئویی فیلم «تارا» را در ادامه ببینید:
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم آدمکش (The Killer) را بخوانید.
در این مقاله نقد و بررسی فیلم اعلان قرمز (Red Notice) اطلاعات مفیدی آمده است.
توصیه میکنیم حتماً مقاله نقد و بررسی فیلم آبی روشن را مطالعه کنید.
