داستان وست ساید (West Side Story) در واقع یک نسخه جدید از فیلم معروف سال ۱۹۶۱ است که کارگردانی آن را رابرت وایز بر عهده داشت. در آن زمان، کمتر کسی باور داشت این فیلم بتواند موفق شود. حتی نحوه کارگردانی مشترک آن نیز برای مدتها موضوع بحث در رسانهها بود. با این وجود، این فیلم توانست به یکی از محبوبترین و پرفروشترین آثار سال تبدیل شود و ۱۰ جایزه اسکار را از آن خود کند؛ موفقیتی که آن را در میان برترین فیلمهای موزیکال تاریخ سینما قرار داد.
حالا پس از گذشت بیش از پنجاه سال، استیون اسپیلبرگ تصمیم گرفته نسخه بازسازیشدهای از این اثر را بسازد و به سینماها بیاورد.
ماجرای فیلم در نیویورک اتفاق میافتد. دو گروه خیابانی که یکی از آنها را سفیدپوستان و دیگری را پورتوریکوییهای مهاجر تشکیل میدهند، با هم رقابت و دشمنی دارند. هر کدام از این گروهها میخواهند به هر روشی که شده، دیگری را از محله بیرون کنند. اما در میان این درگیریها، تونی (با بازی انسل الگورت) که قبلاً عضو گروه سفیدپوستان بوده، عاشق خواهر یکی از اعضای گروه مقابل میشود و…
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره نقد و بررسی سریال قهوه ترک بیابید.
توصیه میکنیم این مطلب نقد و بررسی فیلم بنشی های اینیشرین (The Banshees of Inisherin) را حتماً بخوانید.
وقتی یک فیلم قدیمی دوباره ساخته میشود، معمولاً هدف این است که مفاهیم تازهای در قالب یک داستان آشنا به مخاطب ارائه شود. در واقع، بسیاری از کارگردانان و نویسندگان به این دلیل سراغ بازسازی میروند که ایدههای نو را روی پایهای از پیش ساخته شده بنا کنند و تأثیر بیشتری روی بیننده بگذارند. اما این مسئله در مورد فیلم «داستان وست ساید» شرایط متفاوتی پیدا کرده است. این فیلم نسخه قبلی دارد که یکی از موفقترین و پرافتخارترین آثار موزیکال تاریخ سینماست و رکورددار دریافت جوایز اسکار به شمار میرود. اثری درخشان که هم در تئاتر و هم در سینما به اوج موفقیت رسید و به نظر میرسید نیازی به تغییر یا اضافه کردن بخشهای جدید نداشته باشد.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم کرید 3 (Creed III).
با این حال، استیون اسپیلگ با بازسازی «داستان وست ساید» به دنیای سینما بازگشته و طبیعی است که فیلم جدید با نسخه پیشین مقایسه شود؛ و دقیقاً در همین مقایسه است که ضعفهای اثر جدید آشکار میشود. یکی از مهمترین مشکلات، تغییر رفتار شخصیتها و سادهشدن بیش از حد آنهاست. در نسخه کلاسیک، گروه جتها علاوه بر اینکه با پورتریکوها دشمنی داشتند، حتی به سفیدپوستان معمولی نیز حمله میکردند. این نشان میداد که مشکل آنها فقط نژادپرستی نیست، بلکه اساساً از پایه فاقد ویژگیهای یک شهروند مودب و تربیتشده هستند. اما در نسخه جدید، جتها فقط نژادپرست نشان داده میشوند و عمق و پیچیدگی قبلی را ندارند. شاید در نسخه اصلی هم شخصیتپردازی جتها بیعیب نبود، اما قطعاً در مقایسه با نسخه اسپیلبرگ، جایگاه بهتری داشتند.
مقاله نقد و بررسی فیلم هتل حاوی اطلاعات جامعی است.
یک نکته منفی دیگر در نسخه جدید «داستان وست ساید» این است که شور و انرژی صحنههای موزیکال آن کمتر شده است. بدون شک، این فیلم از نظر کیفیت تصویر در بالاترین سطح قرار دارد و قابل ستایش است، اما آن جنبوجوش و تلاش بازیگران نسخه قدیمی در اینجا دیده نمیشود. این ضعف را میتوان در صحنههایی مانند مهمانی رقص و حتی درگیری با چاقو مشاهده کرد، چرا که تکانهای سریع دوربین باعث شده جزئیات حرکات بازیگران به خوبی دیده نشود. حتی صحنه آشنایی تونی و ماریا نیز در مقایسه با نسخه اصلی، تاثیر کمتری دارد.
اما اگر مقایسه با نسخه کلاسیک را کنار بگذاریم، باید بگوییم که نسخه جدید به خودی خود، از نظر اجرا یکی از دیدنیترین فیلمهای امسال است. استیون اسپیلبرگ همانطور که انتظار میرفت، در بخش فیلمبرداری عالی عمل کرده و طراحی صحنه و لباسها نیز بسیار قابل تحسین هستند. با این حال، نبود موسیقی اصلی در نسخه جدید یک نقطه ضعف آشکار است. در نسخه قدیمی، آهنگهای بهیادماندنی مانند «آمریکا» اجرا شد که نگاهی انتقادی و تلخ به شرایط مهاجران در آمریکای گذشته داشت و در نسخه جدید، عیناً همان متن آهنگها استفاده شده است.
اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم کیت (Kate) را از دست ندهید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله نقد و بررسی فیلم بدخیم (Malignant) را مطالعه کنید.
مقاله نقد و بررسی بازی نقد بازی Resident Evil 4 Remake حاوی اطلاعات جامعی است.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی سریال آمستردام.
در اینجا میتوانید اطلاعات کاملتری درباره نقد و بررسی فیلم بلک بری (BlackBerry) بیابید.
در صورت علاقهمندی، مطلب «هیأت ملی نقد» بهترین فیلم های سال 2022 را انتخاب کرد را از دست ندهید.
برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی سریال داریوش سری سر بزنید.
توصیه میکنیم این مطلب نقد و بررسی سریال مندلورین (The Mandalorian) را حتماً بخوانید.
برای درک عمیقتر این موضوع، مطلب نقد و بررسی انیمیشن Inside Out 2 را بخوانید.
در مقایسه با فیلم کلاسیک، بازیهای نسخه جدید «داستان وست ساید» جایگاه پایینتری دارند. هرچند اجرای ریچارد بیمر و ناتالی وود در نسخه سال ۱۹۶۱ نیز بیاشکال نبود و بازیگران نقشهای مکمل مانند ریتا مورنو و جورج چکریس توانستند بدرخشند و جایزه اسکار بگیرند، اما انتخاب بازیگران اصلی در این نسخه جدید، به مراتب ضعیفتر از نسخه قدیمی است. انسل الگورت و ریچل زیگلر، گذشته از تفاوت سنی که در فیلم هم دیده میشود، در نقشآفرینی نیز عملکرد کمتوانتری نسبت به نسخه پیشین دارند.
اگر نسخه کلاسیک را ندیده باشید و فقط این «داستان وست ساید» جدید را تماشا کنید، احتمالاً از دیدنش لذت زیادی خواهید برد. اما اگر نسخه سال ۱۹۶۱ را دیده باشید، پذیرش این اثر تازه که حتی در فیلمنامه نیز مشکلات بیشتری دارد، کمی دشوار خواهد بود. فیلم جدید استیون اسپیلبرگ در زمینههای صدابرداری، کارگردانی، طراحی لباس و اجرای بخشهای موزیکال تحسینبرانگیز است؛ با این حال هرگز نمیتواند برتری خاصی نسبت به نسخه سال ۱۹۶۱ خلق کند. در اینجا خبری از ایدههای نو و خلاقانه نیست و گاهی حتی شاهد بازسازی دقیق سکانس به سکانس اثر قبلی هستیم. اگر تماشاگری بخواهد بین این دو نسخه یکی را انتخاب کند، نسخه آقای اسپیلبرگ دلیل محکمی برای انتخاب شدن ارائه نمیدهد.
اگر سوالاتی دارید، مقاله سینگرام – نقد سریال زخم کاری | تماشایی یا طبل توخالی!؟ | می توان از ضعف ها چشم پوشی کرد؟ به شما کمک خواهد کرد.
منتقد: میثم کرامی
این نوشته به طور ویژه برای وبسایت «مووی مگ» تهیه شده است. کپی کردن یا استفاده از این مطلب بدون اشاره به نام منبع (سایت مووی مگ) مجاز نیست و پیگرد قانونی خواهد داشت.
به صفحه اینستاگرام مووی مگ بپیوندید.
برای گسترش دانش خود، به مقاله نقد و بررسی فیلم جهش یافته های جدید (The New Mutants) سر بزنید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً «هیأت ملی نقد» بهترین فیلم های سال 2022 را انتخاب کرد را بخوانید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً نقد و بررسی فیلم Operation Fortune: Ruse de Guerre را بخوانید.
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد و بررسی فیلم «خط باریک قرمز » به کارگردانی فرزاد خوشدست مراجعه کنید.
