نقد و بررسی فیلم آریاشهر دو نفر

آریاشهر دو نفر

فهرست مطالب

خلاصه فیلم «آریاشهر دو نفر»:
این فیلم درباره یک مرد پولدار است که برای پنهان کردن دستبردهای مالی خود، خودکشی را به دروغ شبیه‌سازی می‌کند. این کار او باعث می‌شود حوادث پیش‌بینی‌نشده‌ای پشت سر هم رخ دهند.

کارگردان:
حمید بهرامیان، کارگردان و نویسنده ایرانی است. او کارش را از تلویزیون شروع کرد و با ساختن مجموعه‌هایی مثل «سقوط آزاد» و «پشت‌بام تهران» شناخته شد. سپس با ساخت فیلم سینمایی «آتابای» وارد فضای جدی‌تری شد و توجه منتقدان را جلب کرد. البته کارهای او گاهی موفق بوده‌اند و گاهی نتیجه چندانی نداشته‌اند.

در این مقاله نقد و بررسی سریال نه غریبه کامل (Nine Perfect Strangers) اطلاعات مفیدی آمده است.

اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم مرد آبنباتی (Candyman) را از دست ندهید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در نقد و بررسی سریال The Last of Us | قسمت اول پیدا کنید.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نقد و بررسی بازی Kena: Bridge of Spirits را از دست ندهید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله نقد و بررسی سریال بازی مرکب (Squid Game) ادامه دهید.

نقد فیلم «آریاشهر دو نفر»:
«آریاشهر دو نفر» از آن فیلم‌هایی نیست که کاملاً ضعیف باشد، اما در حد یک فیلم کامل و درست هم نیست. این اثر در میانه راه مانده و در فضای کمدی معمولی ایران گرفتار شده است. ایده اصلی آن — یعنی وانمود کردن مرگ یک فرد ثروتمند برای پنهان کردن دستبردهای مالی — آن‌قدر قوی است که می‌توانست در سینمای جهان به یک کمدی-اکشن جذاب تبدیل شود. در سینمای کارگردانانی مثل «گای ریچی»، این ایده می‌توانست به داستانی پر از شخصیت‌های جذاب و موقعیت‌های بامزه منجر شود. اما در «آریاشهر دو نفر»، همه چیز در همان ایده اولیه متوقف می‌ماند و بعد از آن، فیلم با شوخی‌های طولانی و شخصیت‌های کم‌جان، راه به جایی نمی‌برد.

برای گسترش دانش خود، مقاله نقد و بررسی فیلم می دسامبر (May December) را مطالعه کنید.

آریاشهر دو نفر

مشکل اصلی این فیلم، ضعف کارگردان در ایجاد ریتم و زمان‌بندی مناسب برای صحنه‌های کمدی است. لطیفه‌ها و موقعیت‌های خنده‌دار، به‌جای اینکه در زمان مناسب به اوج برسند و مخاطب را بخندانند، آنقدر طولانی می‌شوند که از حالت طنز خارج شده و بی‌معنی به نظر می‌رسند. یک موقعیت کمدی که در حالت عادی می‌توانست تا ۱۵ دقیقه جذاب باشد، در اینجا تنها در پنج دقیقه آزاردهنده می‌شود. درست مانند یک جمله بامزه که وقتی برای اولین بار گفته می‌شود خوشایند است، اما وقتی برای دهمین بار تکرار شود، دیگر نه بامزه است و نه باعث لبخند می‌شود. حتی قسمت‌های فرعی داستان، مثل رفت‌وآمد یک شخصیت مرده در مراسم تدفین، یا بازی کلامی بین یک مرد و همسرش، از همین مشکل زمان‌بندی نادرست رنج می‌برند.

برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی سریال سقوط سری سر بزنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی سریال تهاجم مخفی (Secret Invasion) را از دست ندهید.

شخصیت‌ها نیز به همین اندازه ضعیف و بی‌روح طراحی شده‌اند. دو شخصیت اصلی که برای مشاوره روانکاوی به داستان وارد می‌شوند، آنقدر بی‌جذابیت و خنثی هستند که حضورشان بیشتر شبیه یک شوخی طولانی و بی‌پایان است تا یک عامل پیشبرنده داستان. روانشناس فیلم که می‌توانست محور اصلی تغییرات و تحولات دیگر شخصیت‌ها باشد، کاملاً بی‌اثر و بی‌فایده نشان داده می‌شود. در مقابل، تنها بخشی که فیلم کمی جان می‌گیرد، بازی دو مأمور قلابی و همکارشان است؛ همان کسی که با سکوت‌های به‌جا و رفتارهای مناسبش باعث می‌شود مخاطب برای لحظاتی بخندد و لذت ببرد.
نقد ویدئویی فیلم «آریاشهر دو نفر» را در ادامه ببینید: 

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب احسان علیخانی کمک های نقدی را صرف آزادی زندانیان چاقوکش کرد! را بخوانید.

برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی انیمیشن Inside Out 2 سری سر بزنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم Guardians of the Galaxy Vol. 3 (نگهبانان کهکشان 3) را از دست ندهید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم هتل را بخوانید.

در این مقاله نقد و بررسی فیلم پرونده باز است اطلاعات مفیدی آمده است.

اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی سریال هفت را از دست ندهید.

با این حال، باید قبول کرد که این فیلم حداقل در یک نکته کوچک از روش‌های قدیمی و تکراری کمدی در سینمای ایران فاصله گرفته است: در این فیلم خبری از صحنه‌های رقص و آواز و استفاده از آهنگ‌های قدیمی برای خنداندن مصنوعی تماشاگران نیست. این تلاش برای ارائه یک کمدی موقعیت واقعی، اگرچه در عمل موفق نبوده، اما در نیت و هدف یک حرکت مثبت و قابل تقدیر است. با این حال، متن فیلم همچنان ضعیف است، ساختار داستان در مدیریت شوخی‌ها مهارت لازم را ندارد و شخصیت‌ها بیشتر شبیه سیاهی‌لشکرهای سرگردان هستند تا افرادی زنده و تأثیرگذار. در نهایت، نتیجه کار فیلمی است که با یک ایده خوب شروع می‌شود، اما خیلی زود به دلیل اجرای ناشیانه و استفاده از الگوهای نادرست، تمام قوت خود را از دست می‌دهد. نمره سه از ده، شاید بزرگ‌ترین نمره‌ای باشد که بتوان به چنین فیلمی داد؛ فیلمی که می‌توانست مانند یک لقمه کوچک و خوشمزه باشد، اما در نهایت به لقمه‌ای بزرگ و بی‌مزه تبدیل شده است.

اگر سوالاتی دارید، مقاله نقد و بررسی سریال The Last of Us | قسمت دوم به شما کمک خواهد کرد.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نقد و بررسی سریال هایجک (Hijack) را از دست ندهید.

برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم مرد آزاد (Free Guy) مراجعه کنید.

نمره: 3/10
منتقد: میثم کریمی

برای مطالعه بیشتر، به نقد و بررسی سریال داریوش سری سر بزنید.