فیلم «کافه کنار جاده» یکی از جنجالیترین پروژههای سال گذشته بود. این جنجال زمانی شروع شد که شرکت آمازون تصمیم گرفت فیلم را به جای اکران در سینماها، مستقیماً روی پلتفرم استریم خود منتشر کند. این تصمیم، داگ لیمان، کارگردان فیلم را بسیار عصبانی کرد. او حتی سعی کرد با نمایش فیلم برای جف بزوس، مالک آمازون، او را از این تصمیم منصرف کند، اما تلاشش بینتیجه ماند و در نهایت فیلم به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفت.
«کافه کنار جاده» در واقع نسخه جدیدی از فیلمی با همین نام است که در سال ۱۹۸۹ با بازی پاتریک سوویزی ساخته شد. این فیلم داستان یک مبارز به نام دالتون (با بازی جیک جیلنهال) را روایت میکند که پس از یک اتفاق ناگوار، تصمیم میگیرد از دنیای مبارزه خداحافظی کند. اما او برای محافظت از یک بار، پیشنهاد کاری دریافت میکند و به آنجا میرود تا کار جدیدش را شروع کند، اما…
توصیه میکنیم این مطلب نقد و بررسی فصل پنجم سریال خانه کاغذی (Money Heist) را حتماً بخوانید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم اتاق فرار 2 (Escape Room: Tournament of Champions).
کافه کنار جاده (Road House) در مقایسه با فیلم قدیمی سال 1989، از نظر فنی و ساختاری جذابتر شده است. نسخه قدیمی بیشتر از قالبهای رایج فیلمهای اکشن دهه هشتاد پیروی میکرد و در نهایت، حضور پاتریک سوویزی بود که آن را در نظر بینندگان محبوب کرد. البته نسخه 2024 هم خیلی از آن قالبهای آشنا فاصله نگرفته، ولی در کل فیلم سرگرمکنندهتری است.
در نسخه جدید، شخصیت اصلی فیلم تغییرات زیادی کرده. در این نسخه، دالتون برخلاف نسخه قبلی که مردی جوان و خوشپوش از طبقه متوسط بود، یک مبارز تنها و زخمخورده است که گذشته تلخی دارد. در فیلم اصلی، این شخصیت جذاب، بااخلاق و به سبک دهه هشتادی، مورد علاقه دختران بود! اما در نسخه 2024، سازندگان ترجیح دادهاند او را فردی غمگین و افسرده نشان دهند؛ هرچند که دالتون چندان به شرایط اولیهای که برایش در نظر گرفته شده پایبند نمیماند.
متأسفانه فیلم در نشان دادن دلیل رفتارهای این شخصیت موفق نیست. ناامیدی دالتون از زندگی، بازگشت ناگهانی او و همچنین تصمیمش برای محافظت از کافه، به خوبی توضیح داده نمیشود و همین باعث میشود انتخابهای او در پایان داستان غیرمنطقی به نظر برسد.
شخصیتهای فرعی فیلم هم به مشکلات داستان اضافه کردهاند. صاحب بار که یک زن جوان است (با بازی نه چندان قوی جسیکا ویلیامز)، در ابتدای داستان برای مقابله با مافیا، دالتون را به کار میگیرد. اما در پایان فیلم میبینیم که او به تنهایی با رئیس مافیا درگیر شده و به نظر میرسد در برخورد با خلافکاران، وضعیت چندان بدی هم ندارد! از دیگر شخصیتهای عجیب داستان میتوان به پدر دکتر اشاره کرد که نقش خاصی در روایت ندارد و تمام صحنههای مربوط به او را میتوان از فیلم حذف کرد، بدون اینکه خللی در قصه ایجاد شود.
یکی از نکات برجسته فیلم، حضور کانر مکگرگور، ستاره معروف ورزش UFC است که در نقش یک آدم قلدر ظاهر شده. صحنههای درگیری بین او و جیک جیلنهال، جذاب و سرگرمکننده شده و از جمله قسمتهای محدودی است که بیننده از تماشای فیلم لذت میبرد. البته نباید بازی ضعیف مکگرگور در طول فیلم را نادیده گرفت؛ هر کدام از حالات چهره او به شکلی غیرعادی خندهدار شده و ناخواسته فضای کمدی به وجود آورده است.
بازی جیک جیلنهال در نقش اصلی، یکی از نقاط قوت فیلم محسوب میشود. اگرچه شخصیت دالتون در فیلم چندان عمیق و قابل دفاع نیست و تا حدی سادهانگارانه به نظر میرسد، اما جیلنهال توانسته با استفاده از جذابیت و مهارت خود، این نقش را زنده نگه دارد.
اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم محافظ (The Protege) را از دست ندهید.
همانطور که گفته شد، نسخه ۲۰۲۴ فیلم «Road House» در مقایسه با نسخه ۱۹۸۹، سرگرمکنندهتر است. اگر هنگام تماشا زیاد به جزئیات اهمیت ندهید و فقط برای دو ساعت ذهن خود را آزاد بگذارید، این فیلم میتواند شما را سرگرم کند. حضور کانر مکگرگور هم به جذابیتهای آن افزوده و بازی غیرحرفهای او ناخواسته فیلم را به اثری کمدی تبدیل کرده است.
امتیاز: ۴ از ۱۰
منتقد: میثم کریمی
