نقد و بررسی فیلم پدر (The Father)

پدر (The Father)

فهرست مطالب

نمایشنامه “پدر” (The Father) اثر فلوریان زلر در سال ۲۰۱۲ نوشته شد، اما هشت سال طول کشید تا نویسنده بتواند آن را به یک فیلم سینمایی تبدیل کند. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد و با واکنش بسیار مثبت منتقدان روبرو شد.

داستان فیلم درباره مرد سالخورده‌ای به نام آنتونی (با بازی آنتونی هاپکینز) است که به بیماری فراموشی مبتلاست و دنیای اطراف خود را به درستی درک نمی‌کند. او تحت مراقبت دخترش آن (با بازی اولیویا کلمن) قرار دارد. آن با مردی آشنا شده که در پاریس زندگی می‌کند و به همین دلیل قصد دارد برای شروع زندگی جدید به آنجا برود؛ اما وضعیت سلامتی پدرش به او اجازه نمی‌دهد که به راحتی او را تنها بگذارد و…

در سینما فیلم‌های زیادی با موضوع از دست دادن حافظه و زوال عقل ساخته شده که بیشتر آن‌ها نیز موفق بوده‌اند. اما اولین کار سینمایی فلوریان زلر ویژگی‌های خاصی دارد که ریشه در تجربه او در دنیای تئاتر دارد. از آنجا که “پدر” در ابتدا یک نمایشنامه بوده، طراحی صحنه و شخصیت‌پردازی آن بسیار عمیق و دقیق است. فیلمنامه محکم و منسجم این اثر باعث می‌شود بیننده علاوه همدردی با آنتونی، درک روشن‌تری از شرایط و احساسات فرد مبتلا به زوال عقل پیدا کند.

در صورت علاقه‌مندی، مطلب نقد و بررسی فیلم هایلایت را از دست ندهید.

پدر (The Father)

در داستان فیلم “پدر”، هیچ وقت از احساسات بیننده سوءاستفاده نمی‌شود و فیلمساز اصلاً قصد ندارد برای شخصیت اصلی داستان، آنتونی، دل بسوزاند یا ترحم دیگران را برانگیزد. آنتونی مرد سالخورده‌ای است که همیشه در زندگی فردی بداخلاق و سختگیر با اطرافیانش بوده و اکنون که به بیماری فراموشی دچار شده، نمی‌تواند این واقعیت را بپذیرد که او هم مانند دیگران ضعیف و نیازمند کمک است.

برای گسترش دانش خود، به مقاله نقد و بررسی فیلم سگ شکاری ( Greyhound ) سر بزنید.

مقاله نقد و بررسی فیلم بروتالیست (The Brutalist) منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در نقد و بررسی فصل اول سریال وحشی پیدا کنید.

اگر سوالاتی دارید، مقاله نقد و بررسی فیلم ماموریت غیرممکن 7 (Mission: Impossible 7) به شما کمک خواهد کرد.

برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم دوئت مراجعه کنید.

روایت این فیلم به صورت خطی و ساده پیش نمی‌رود و حتی راوی داستان نیز فرد قابل اعتمادی نیست. در حقیقت، تمام ماجرا از نگاه ذهن پریشان آنتونی نشان داده می‌شود؛ ذهنی که بیمار است و مدام اطلاعات نادرست و противореخی به او می‌دهد. در نتیجه، تماشاگر نیز مجبور است همین اطلاعات گیج‌کننده و نادرست را تجربه کند. صحنه‌هایی که در ابتدا صادقانه به نظر می‌رسند، خیلی زود از سوی کارگردان به عنوان توهمات و ساخته‌های ذهنی شخصیت معرفی می‌شوند.

برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم علت مرگ: نامعلوم مراجعه کنید.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم فرار (Run) را بخوانید.

برای مطالعه بیشتر، به نقد انیمیشن لایت یر (Lightyear) سری سر بزنید.

هیچ بخشی از این روایت قابل اطمینان نیست و تنها با کمک نشانه‌هایی که در طول فیلم پخش می‌شود، می‌توانیم به واقعیت زندگی آنتونی پی ببریم. شاید تنها دقایق ابتدایی فیلم باشند که آنچه روی می‌دهد را به شکلی واقعی و درست نمایش می‌دهند. آنتونی، پیرمردی تنهاست که با شنیدن خبر سفر دخترش به پاریس، دچار آشفتگی فکری می‌شود. در واقع شروع تمام مشکلات، همین خبر است و ترس عمیق آنتونی از تنها ماندن، که بعداً باعث می‌شود افراد مختلفی – که گاه واقعی و گاه ساخته ذهن او هستند – در زندگی‌اش ظاهر شوند.

اگر سوالاتی دارید، مقاله نقد و بررسی فیلم هناس به شما کمک خواهد کرد.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم ناگهان درخت.

پدر (The Father)

شخصیت‌های جدیدی که در طول فیلم به داستان اضافه می‌شوند، به خوبی و با جزئیات معرفی می‌شوند. این ویژگی مثبت، نتیجه تجربه کارگردان در زمینه تئاتر است که به هر شخصیت به اندازه کافی توجه کرده و دلیل منطقی برای حضور هر یک در فیلم ارائه می‌دهد. ما از طریق رفتار این شخصیت‌ها با آنتوان، می‌توانیم شناخت خوبی از هویت واقعی آنان پیدا کنیم. برای مثال، همسرش را می‌بینیم که آنتوان حتی در تخیلات خود نیز رابطه خوبی با او ندارد و در بخشی از فیلم حتی از سوی او کتک می‌خورد.

برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم دره (The Gorge) مراجعه کنید.

زلر در پایان فیلم، با ظرافت توضیح می‌دهد که چرا آنتوان از دیدن چهره برخی افراد در ذهنش احساس ناخوشایندی دارد و به این ترتیب، هیچ نکته مبهمی در داستان باقی نمی‌ماند.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم مرد گریان (Cry Macho) را بخوانید.

برای گسترش دانش خود، مقاله نقد فیلم دنیای ژوراسیک: قلمروز (Jurassic World Dominion) را مطالعه کنید.

برای گسترش دانش خود، به مقاله نقد و بررسی سریال مترجم سر بزنید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم آخرین مرد سیاهپوست در سانفرانسیسکو ( The Last Black Man in San Francisco ) را از دست ندهید.

این کارگردان در اولین فیلم سینمایی خود، توانسته جنبه‌های پیچیده ذهن یک مرد سالخورده عصبانی را با جزییات دقیق برای بیننده نشان دهد. این جزییات نه از نگاه یک ناظر بیرونی، بلکه مستقیماً از ذهن آشفته خود آنتوان روایت می‌شود. زلر در طول فیلم به وضوح نشان می‌دهد که آنتوان از تنهایی می‌ترسد، تا حدی که حتی نمی‌تواند برای یک لحظه هم از چیزهایی که به آن‌ها وابسته است، جدا بماند. مثلاً ساعتی که همیشه جایش را عوض می‌کند و وقتی آن را پیدا نمی‌کند، عصبانی شده و با پرستاران خود دعوا می‌کند.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله نقد و بررسی فیلم شه سوار را مطالعه کنید.

برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم Expend4bles مراجعه کنید.

همچنین آنتوان بخشی از خاطراتش را به صورت تار و نامشخص به یاد می‌آورد. این خاطرات، ترتیب زمانی درستی ندارند، اما در یک نقطه مشترک هستند: تمام این تصاویر به دلیل ترس او از تنها ماندن، هر بار به شکلی جدید در ذهنش تکرار می‌شوند.

پدر (The Father)

دختر آنتونی به نام آن هم شخصیت بسیار عمیقی دارد. او زنی است که در زندگی ناامید شده و بسیاری از آرزوهایش برآورده نشده‌اند. حالا در میانسالی، به دنبال یک تغییر و تجربه تازه در زندگی است. آن عشق زیادی به پدرش دارد و حتی احساسات مادرانه نسبت به او دارد. او مدام با خودش درگیر است تا بتواند بهترین تصمیم را برای پدرش بگیرد. رابطه بین آن و آنتونی بسیار پیچیده و جذاب است. در این رابطه عشق عمیقی وجود دارد، اما در کنار آن، احساس ناتوانی، نگرانی و ترس از آینده نیز دیده می‌شود.

وقتی از فیلم «پدر» صحبت می‌کنیم، نمی‌توان از بازی درخشان آنتونی هاپکینز گذشت. این بازیگر بزرگ پس از سال‌ها، بار دیگر نقشی ماندگار و فراموش‌نشدنی را روی پرده سینما به نمایش گذاشته است. او در ۸۴ سالگی با این فیلم ثابت کرد که هنوز هم می‌تواند یکی از ستاره‌های بی‌رقابت سینما باشد و به راحتی بهترین بازیگر سال لقب بگیرد. هاپکینز در نقش آنتونی آنقدر طبیعی و مسلط بازی می‌کند که بیننده حتی برای یک لحظه هم فکر نمی‌کند دارد نقش ایفا می‌کند؛ گویی او خود آنتونی شده است. اولیویا کلمن هم در کنار هاپکینز بازی فوق‌العاده‌ای ارائه داده که بدون شک یکی از بهترین اجراهای سال سینما محسوب می‌شود.

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم زن ها فرشته اند 2 را بخوانید.

پدر (The Father)

فیلم «پدر» اثری فوق‌العاده است و دیدن آن به تمام دوستداران سینما پیشنهاد می‌شود. فیلمنامه محکم و منسجم فلوریان زلر، همراه با طراحی صحنه دقیق، تدوین ماهرانه، فیلمبرداری چشمگیر و بازی درخشان بازیگران، تماشای این فیلم را به تجربه‌ای لذتبخش تبدیل کرده است. زلر با خلق «پدر» نشان داد که برای روایت داستان زوال عقل، لازم نیست از نگاه یک راوی بیرونی استفاده کرد؛ بلکه می‌توان دنیا را از پشت پنجره ذهن فرد مبتلا دید و عمق احساسات و تجربیات او را درک کرد. «پدر» بدون شک، تا امروز بهترین فیلمی است که با موضوع زوال عقل ساخته شده است.

10

منتقد: میثم کریمی
این نوشته به طور ویژه برای وب‌سایت «مووی مگ» تهیه شده است. کپی‌برداری از این مطلب بدون اشاره به نام منبع و سایت مووی مگ مجاز نیست و پیگرد قانونی دارد.
به جمع بزرگ طرفداران مووی مگ در فضای مجازی ملحق شوید.

اطلاعات جامع‌تری در مورد این موضوع را در نقد و بررسی فیلم پاپ پیدا کنید.

در این مقاله نقد و بررسی بازی حلقه مرگ (Deathloop) اطلاعات مفیدی آمده است.

پدر (The Father)

توصیه می‌کنیم این مطلب نقد و بررسی سریال 1923 را حتماً بخوانید.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً نقد و بررسی فیلم Captain America: Brave New World را بخوانید.

پدر (The Father)

کارگردان: فلوریان زلر
نویسندگان: فلوریان زلر، کریستوفر همپتون
بازیگران:
اولیویا کالمن در نقش آن
آنتونی هاپکینز در نقش آنتونی
مارک گیتیس در نقش مرد
اولیویا ویلیامز در نقش زن
گونه: درام
رده سنی: PG-13 (مناسب برای افراد بالای ۱۳ سال)
مدت زمان: ۹۷ دقیقه

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً نقد و بررسی فیلم گناهگار (The Guilty) را بخوانید.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد و بررسی فیلم آناتومی یک سقوط (Anatomy of a Fall) مراجعه کنید.

مقاله نقد و بررسی فیلم فصل ماهی سفید منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

توصیه می‌کنیم این مطلب نقد سریال خانم مارول (Ms. Marvel) را حتماً بخوانید.