نقد و بررسی فیلم «فسیل»

فسیل

فهرست مطالب

خلاصه داستان «فسیل»:
اسی (با بازی بهرام افشار) به همراه گروه موسیقی خود، در زمان قبل از انقلاب برنامه‌های زنده اجرا می‌کند. پس از یک رویداد ناگوار، این خواننده به کما می‌رود و در سال‌های اول پس از انقلاب به هوش می‌آید و داستان ادامه پیدا می‌کند.

کارگردان:
کریم امینی که از بازیگران فعال سینما و تلویزیون ایران در سال‌های گذشته بوده، در چند سال اخیر کارگردانی را نیز تجربه کرده است. «فسیل» مهم‌ترین فیلمی است که او تاکنون کارگردانی کرده و همچنین پرفروش‌ترین فیلم در تاریخ سینمای ایران تا به امروز به شمار می‌رود.

نقد فیلم «فسیل»:
«فسیل» با همان روش و قالبی ساخته شده که بیشتر فیلم‌های کمدی پرفروش ایران در سال‌های اخیر ساخته شده‌اند. از جمله آثاری که به نظر می‌رسد «فسیل» کاملاً از آن الگو گرفته، فیلم «نهنگ عنبر» است. وجه مشترک هر دو این فیلم‌ها، طنز قرار دادن سال‌های اولیه انقلاب و پرداختن به خوانندگان دوران پیش از انقلاب است؛ موضوعی که به نظر می‌رسد حالا به یک فرمول ثابت و سودآور برای سینمای ایران تبدیل شده است.

توصیه می‌کنیم حتماً مقاله نقد و بررسی فیلم شب، داخلی، دیوار (Beyond The Wall) را مطالعه کنید.

فسیل

این فیلم از یک فرمول تکراری و بدون عمق استفاده می‌کند که تنها با شوخی‌های سطحی و تکیه بر خاطره‌سازی از آهنگ‌های قدیمی، سعی در جلب رضایت تماشاگر دارد. حتی در مقایسه با فیلم «نهنگ عنبر» که خود داستانی ناتمام داشت، «فسیل» بسیار ضعیف‌تر است و سازندگان آن حتی زحمت روایت یک قصه ساده را هم به خود نداده‌اند.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم میناری (Minari).

نکته عجیب اینجاست که «فسیل» در واقع از چند سکانس جداگانه تشکیل شده که بیشتر مناسب انتشار در شبکه‌های اجتماعی است تا نمایش روی پرده سینما. این بخش‌ها ارتباط چندانی با هم ندارند و هر کدام به طور مستعمل عمل می‌کنند.

در این مقاله نقد و بررسی سریال «افعی تهران» اطلاعات مفیدی آمده است.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله نقد و بررسی فیلم احمد به تنهایی ادامه دهید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد فیلم هالووین به پایان می رسد (Halloween Ends).

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد و بررسی فیلم وانکا (Wonka) مراجعه کنید.

در این مجموعه به هم ریخته، بیننده با موضوعات مختلفی روبرو می‌شود: مسخره کردن دوران قبل از انقلاب، طنزپردازی درباره فضاهای اولیه انقلاب مثل کمیته‌ها و سخت‌گیری‌های آن زمان (البته در اینجا تمسخر به شوخی‌های ملایم تبدیل شده) و در نهایت، اضافه شدن گروه‌های مجاهد به این ترکیب تکراری. نتیجه کار چیزی شبیه به تلفیق «نهنگ عنبر» و «هزارپا» شده است که اتفاقاً هر دو از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران بوده‌اند. بنابراین، جای تعجب نیست که «فسیل» نیز توانسته همین مسیر را دنبال کند.

این فیلم در روایتگری راه جدیدی در پیش نمی‌گیرد و مانند بسیاری از آثار سینمای ایران با شدت تمام به دوران پهلوی می‌تازد، اما وقتی به زمان حال می‌رسد، محتاطانه عمل کرده و سعی می‌کند شوخی‌های خود را با ملایمت تمام مطرح کند.

مقاله نقد و بررسی فیلم «بعد از رفتن» منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.

اگر به این موضوع علاقه دارید، حتماً نقد فیلم آمستردام (Amsterdam) را بخوانید.

توصیه می‌شود به مطالعه مقاله نقد و بررسی بازی خدای جنگ راگناروک (god of war ragnarök) ادامه دهید.

فسیل

شاید تنها نقطه قوت فیلم، بازیگران خوش‌ذوقی هستند که به هر حال می‌توانند تماشاگران را بخندانند. این بازیگران بااستاده، حتی وقتی جوک‌های فیلم ساده و تکراری است، با اجرای خوب خود روی پرده حاضر می‌شوند و مخاطب را راضی نگه می‌دارند. بهرام افشاری در فیلم «فسیل» دقیقاً چنین نقش پررنگی دارد. او به تنهایی بخش بزرگی از بار داستان را به دوش می‌کشد و در موقعیت‌های مختلف فیلم، بیننده را می‌خنداند. «فسیل» در بخش‌های میانی، گویی ایده‌اش تمام می‌شود و نمی‌داند چه چیزی به مخاطب ارائه دهد، اما بهرام افشاری به هر شکلی که شده، لبخند را به لب تماشاگر می‌آورد و به عنوان بزرگ‌ترین سرمایه فیلم شناخته می‌شود.
نقد ویدئویی فیلم «فسیل» را در ادامه مشاهده کنید:

برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم زنبور کارگر مراجعه کنید.

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم شب اول 18 سالگی.

«فسیل» از همان گروه فیلم‌هایی مانند «نهنگ عنبر» و «هزارپا» است و با همان روش و فقط با عوض کردن شخصیت‌ها، به فروش بسیار بالایی دست یافته است. نکته نگران‌کننده این است که به نظر می‌رسد سینمای ایران دیگر اهمیت نمی‌دهد که در فیلم‌هایش نشانی از تفکر و هنر سینما وجود داشته باشد. «فسیل» و فیلم‌های مشابهی که بعد از آن ساخته شده‌اند، نه نیاز به شخصیت‌پردازی عمیق دارند و نه پیام مهمی که دغدغه سازندگانشان باشد. هدف اصلی در اینجا، همراهی با آهنگ‌های قدیمی و سپس شوخی با خالقان همان موسیقی و در پایان، نشان دادن رستگاری در زمان حال است؛ فرمولی که حداقل در حال حاضر، هم از سوی مسئولان و هم مردم، با استقبال خوبی روبرو می‌شود.

 

توصیه می‌کنیم این مطلب نقد و بررسی فیلم عروسی مردم را حتماً بخوانید.

امتیاز: ۳ از ۱۰
نویسنده: میثم کریمی

این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم جن گیر: معتقد (The Exorcist: Believer).

برای درک عمیق‌تر این موضوع، مطلب نقد و بررسی فیلم ملاقات خصوصی را بخوانید.

برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد و بررسی فیلم دیدن این فیلم جرم است مراجعه کنید.