در چند ماه گذشته، بحثهای زیادی دربارهٔ دادن مجوز ساخت سریالها برای شبکه نمایش خانگی توسط صدا و سیما وجود داشت. خیلی از افراد معتقد بودند که صدا و سیما به عنوان رقیب شبکه نمایش خانگی، نباید اجازهٔ ساخت سریال برای آن را بدهد؛ چون ممکن است با سلیقهی خودش روی کیفیت سریالها تأثیر بگذارد. اما در پایان این اتفاق افتاد و حالا «موچین» اولین سریالی است که برای پخش در شبکه نمایش خانگی، مجوزش را از صدا و سیما گرفته است. در حقیقت میتوان «موچین» را نخستین محصولی دانست که صدا و سیما برای شبکه نمایش خانگی تولید کرده است.
از نظر کیفیت، «موچین» شباهت زیادی به سریالهای طنز صدا و سیما دارد. در نگاه اول، تمرکز بیننده روی گروه بازیگران سریال جلب میشود که همگی از بازیگران شناختهشدهٔ طنز تلویزیون در سالهای اخیر هستند. نکتهٔ قابل توجه این است که همهٔ این بازیگران با همان نقشهای آشنا و تصویرهایی که در ذهن مردم هستند، در این سریال حاضر شدهاند و تغییر خاصی در شخصیتپردازی آنها دیده نمیشود.
اطلاعات جامعتری در مورد این موضوع را در نقد و بررسی فیلم بیچارگان (Poor Things) پیدا کنید.
داستان سریال دربارهٔ دو برادر به نامهای فرزاد و فرزین است. فرزاد میخواهد با دختری به نام سیما ازدواج کند، اما پدر سیما به شدت با این ازدواج مخالف است و هر کاری میکند تا این اتفاق نیفتد. او اعتقاد دارد که اول باید مینا، خواهر بزرگتر سیما، ازدواج کند و بعد نوبت به سیما برسد. در حالی که هیچ کس حاضر نیست با مینا ازدواج کند و…
توصیه میشود به مطالعه مقاله نقد و بررسی فیلم خوک (Pig) ادامه دهید.
سریال «موچین» از نظر موضوع و محتوا، تفاوت چندانی با کمدیهای ساده و پیش پا افتادهای که در ویدیوهای کوتاه میبینیم ندارد. در این سریال، شخصیتها عمق و ویژگیهای منحصر به فردی ندارند و بیشتر شبیه به تیپهای کلیشهای و کمهوشی هستند که سالهاست در تلویزیون دیدهایم. دو شخصیت اصلی زن این مجموعه، طبق عادت قدیمی، دختران جوانی هستند که فقط به فکر ازدواج هستند و مدام با هم درگیر میشوند تا به این خواستهٔ خود برسند. این نگرش قدیمی و تکراری، مدتهاست که در سینما و تلویزیون کنار گذاشته شده، اما سازندگان «موچین» همچنان به آن چسبیدهاند و ازدواج را بزرگترین دغدغه و مشکل زندگی نشان میدهند. بقیهٔ شخصیتهای داستان هم باهوش نیستند و سازندگان سعی کردهاند با شوخیهای معمولی و سطحی، فضای طنز ایجاد کنند.
متأسفانه، «موچین» در خلق موقعیتهای خندهدار کاملاً ناموفق است. به طور عجیبی، در طول سریال نه تنها موقعیت طنز جذابی ساخته نمیشود، بلکه همان موقعیتهای تکراری بارها و بارها نشان داده میشوند. در بعضی صحنهها حتی دیالوگها هم تقریباً عیناً تکرار میشوند. این سریال با استفاده از شوخیهای لفظی و کلیشهای سعی دارد بیننده را بخنداند، اما ضعف در پرداخت شخصیتها و شوخیهای ضعیف و روزمره، باعث شده فضای کلی اثر تأثیرگذار نباشد. شوخیهای به کار رفته در «موچین» بیشتر شبیه به کارهای طنز دو دههٔ پیش تلویزیون است. شاید تماشای اینگونه مطالب در گذشته قابل قبول بود، اما امروز و در قالب شبکهٔ نمایش خانگی، به نظر نمیرسد چنین روشی نتیجهبخش باشد.
سریال «موچین» در کل اثری ضعیف و بدون عمق است. این مجموعه را میتوان اولین تجربه رسمی صدا و سیما در حوزه شبکه نمایش خانگی دانود. این سریال با صحنههای تکراری و معمولاً شلوغ و پرسر و صدا، نه تنها بیننده را نمیخنداند، بلکه ممکن است باعث ایجاد سردرد هم بشود!
برای اطلاعات بیشتر، به مقاله نقد و بررسی فیلم پاکسازی برای همیشه (The Forever Purge) مراجعه کنید.
برای یادگیری پیشرفته، به مصاحبه گلشیفته فراهانی با نیویورک تایمز/ همانقدر که جدی ام یک دلقک هم هستم! مراجعه کنید.
اگر سوالاتی دارید، مقاله نقد و بررسی فیلم خورشید به شما کمک خواهد کرد.
منتقد : علیرضا جلالی
این مطلب به طور اختصاصی برای سایت “مووی مگ” نوشته شده و کپی برداری از آن بدون ذکر دقیق منبع و اشاره به سایت مووی مگ، مجاز نبوده و پیگرد قانونی دارد.
به خانواده بزرگ جامعه مجازی مووی مگ بپیوندید
برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم تلماسه (Dune) مراجعه کنید.
برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی سریال شوگان (Shogun) مراجعه کنید.
**عنوان مجموعه:** موچین
**کارگردان:** حسین تبریزی
**نویسنده:** حسین تبریزی
**گونه:** کمدی
**بازیگران اصلی:**
– علی صادقی
– امیر نوری
– حمید لولایی
– مرجانه گلچین
**پخش شده در:** شبکه نمایش خانگی
**زمان هر قسمت:** ۵۰ دقیقه
در صورت علاقهمندی، مطلب نقد و بررسی فیلم «حدود 8 صبح» را از دست ندهید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه مصاحبه گلشیفته فراهانی با نیویورک تایمز/ همانقدر که جدی ام یک دلقک هم هستم!.
