رنفیلد یکی از شخصیتهای داستان دراکولا است که معمولاً کمتر مورد توجه قرار گرفته. او در اصل، خدمتکار کنت دراکولا محسوب میشود و در ازای خدمتکردن به اربابش، به او وعده زندگی جاویدان داده میشود. اما در فیلم «رنفیلد»، این شخصیت، دگرگون شده و روایت تازهای از داستان برام استوکر ارائه میدهد که در دنیای امروزی و با الهام از فیلمهای ابرقهرمانی ساخته شده است.
در این روایت جدید، دراکولا پس از یک حمله ناکام، بیشتر قدرت خود را از دست داده و حالا رنفیلد باید آدمهای بیگناه را شکار کند تا دراکولا با نوشیدن خونشان دوباره قدرتمند شود. اما رنفیلد که کمکم معنای واقعی زندگی را درک کرده، دیگر تمایلی به ادامه این راه خشونتآمیز و آدمخواری ندارد و…
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم شقایق (Anemone).
شاید بارزترین ویژگی فیلم «رنفیلد» این باشد که خیلی خودش را جدی نمیگیرد و با ترکیب خشونت فانتزی و طنز، سعی دارد ضعفهای خود را بپوشاند. با این حال، فیلمنامه آن دارای مشکلات فراوان و نقاط ضعف بزرگی است که حتی با فضاسازی کمیک و ریتم تند داستان هم نمیتوان از آنها چشم پوشی کرد.
یکی از اصلیترین مشکلات «رنفیلد»، عدم وضوح دید کارگردان درباره اثرش است که باعث سردرگمی بیننده نیز میشود. در ابتدا قرار بوده این فیلم برداشتی از ماجرای دراکولا و دستیارش، رنفیلد، باشد؛ اما به محض تمام شدن بخش مقدماتی، فیلمساز مسیر دیگری در پیش میگیرد و ارتباط داستان را با اصل افسانه «دراکولا» بسیار کمرنگ میکند. این تغییر جهت به قدری چشمگیر است که حتی میتوان گفت رنفیلد در این فیلم به شخصیتی تکبعدی و شبیه به قهرمانان سطحی فیلمهای اکشن تبدیل شده، تا جایی که دیگر نمیتوان در او اثری از عمق و شخصیتپردازی پیدا کرد.
در میانههای فیلم «رنفیلد»، با چندین داستان فرعی بیربط و اضافه روبرو میشویم که تنها باعث شلوغی و پراکندگی بیشتر فیلم شدهاند. این موضوع باعث شده فرصت کافی برای عمقدادن به شخصیتهای اصلی از دست برود. از جمله این داستانهای فرعی میتوان به ماجرای یک گروه گنگستری، رابطه بین پلیس زن و رنفیلد، و همچنین پیشینه خانوادگی همان پلیس اشاره کرد. جای سوال دارد که چرا این قسمتها در فیلم گنجانده شدهاند، درحالی که آنها را به شکل قانعکنندهای پیگیری نمیکنند؛ با این حال، همین بخشها مبنای بسیاری از احساسات و تصمیمات شخصیتها قرار میگیرند! در واقع، کاراکترهای داستان بدون دلیل روشنی که در فیلم به آن پرداخته شود، ناگهان تصمیم میگیرند برای هم فداکاری کنند یا از یکدیگر نفرت داشته باشند.
توصیه میشود به مطالعه مقاله نقد و بررسی فیلم Kingdom of the Planet of the Apes ادامه دهید.
اگر به این موضوع علاقه دارید، نقد و بررسی فیلم Beverly Hills Cop: Axel F را از دست ندهید.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم جوجه تیغی.
مقاله نقد و بررسی فیلم تکخال منبع بسیار خوبی برای یادگیری بیشتر است.
شاید یکی از عجیبترین بخشهای فیلم، نحوه استفاده از شخصیت دراکولا باشد. این شخصیت نقش کلیدی در قصه ندارد و تلاش خاصی برای پرداخت عمیق به او صورت نگرفته است. دراکولا در این فیلم بیشتر شبیه به آدمهای دیوانهای است که در فیلمهای اکشن میبینیم: کسانی که شب میخوابند و صبح که بیدار میشوند، تصمیم میگیرند بر دنیا مسلط شوند و همه آدمها را نابود کنند! با این همه، هنوز میتوان گفت جذابترین شخصیت فیلم، همان کنت دراکولا است که با گریم سنگین نیکلاس کیج توجه بیننده را جلب میکند؛ هرچند به جرات میتوان گفت این نسخه، نادانترین دراکولایی است که تا به حال روی پرده سینما دیدهایم.
نیکلاس کیج در نقش مکمل این فیلم، تلاش کرده تا اجرایی غیرمعمول از خود نشان دهد. با این حال، به نظر میرسد در انتخاب اینکه دراکولا را به شکل واقعی یا فانتزی نشان دهد، دچار تردید بوده است. گاهی سعی دارد صحنه را به سمت طنز ببرد و گاهی دیگر، تا حد ممکن شرور و خبیث ظاهر میشود. این نوسان در بازی او، حس عجیب و نامتعارفی به تماشاگر منتقل میکند.
نیکلاس هولت، که نقش اصلی را بازی میکند، انگار دوباره همان شخصیت فیلم «جسدهای گرم» را تکرار کرده است. با این تفاوت که نقشآفرینی او در آن فیلم، به مراتب تاثیرگذارتر و جذابتر از بازی در این اثر بوده است. از سوی دیگر، شهره آغداشلو نیز یکی دیگر از بازیگرانی است که ظرفیتش در این فیلم به خوبی genused نشده. قرار بود او یک آنتاگونیست قدرتمند و ترسناک باشد، اما با بازی نرم و دلنشین خود، به جای ایجاد ترس، نوعی جذابیت دوستداشتنی خلق کرده و بعید است بینندهای از نقش او به هراس بیفتد.
اگر سوالاتی دارید، مقاله نقد و بررسی فیلم بدون پشیمانی (Without Remorse) به شما کمک خواهد کرد.
«رنفیلد» در برخی صحنهها میتواند سرگرمکننده باشد. صحنههای اکشن فیلم با خشونتی کارتونی و فانتزی همراهند و در لحظاتی هیجان خوبی ایجاد میکنند. اما در کل، داستان فیلم از انسجام کافی برخوردار نیست و جهت مشخصی ندارد. حتی به نظر میرسد خود فیلم هم نمیداند با دراکولا چه برخوردی داشته باشد. احتمالاً بسیاری از تماشاگران هم مانند خود رنفیلد، در طول فیلم سردرگم میمانند.
این موضوع را بهتر بشناسید با مطالعه نقد و بررسی فیلم غلبه (Vanquish).
برای یادگیری پیشرفته، به نقد و بررسی فیلم قاصد (The Courier) مراجعه کنید.
توصیه میکنیم حتماً مقاله نقد و بررسی سریال Resident Evil: Infinite Darkness را مطالعه کنید.
برای گسترش دانش خود، مقاله نقد و بررسی فیلم محافظ همسر آدمکش (Hitman’s Wife’s Bodyguard) را مطالعه کنید.
امتیاز: ۴ از ۱۰
نویسنده: میثم کریمی
توصیه میکنیم این مطلب معرفی کتابهای برتر در حوزه نقد فیلم و نظریه سینما را حتماً بخوانید.
