مرحله نهم:
مرحله دهم:

در مرحله یازدهم، برای رج بعد، باید نخ را یک بار به صورت رفت و یک بار به صورت برگشت ببافید. بعد از این کار، روی هر انگشتتان دوباره باید دو حلقه از نخ داشته باشید.

مرحله دوازدهم:
دوباره، حلقهی پایینی را از داخل حلقهی بالایی رد کن و از نوک انگشتت خارج کن.

در مرحله سیزدهم:
به بافتن رجها به همین روش ادامه میدهیم تا زمانی که اندازه و بلندی کار به اندازهای که میخواهیم برسد. پس از آن، باید بافت را به پایان برسانیم و آن را تمام کنیم.

در مرحله چهاردهم، برای انجام این بخش از کار، کاموایی که به دور انگشت اشاره خود پیچیدهاید را باز کنید. سپس آن کاموا را از روی انگشت اشاره بردارید و به آرامی به دور انگشت وسط خود بپیچید.

در این مرحله، باید به این نکته توجه کنیم که گاهی اوقات، مشکلات و سختیها به سراغ ما میآیند. این اتفاقات، آزمایشی از سوی خداوند هستند تا صبر و ایمان ما را بسنجند. در چنین مواقعی، نباید ناامید شویم یا احساس کنیم که تنها هستیم.
خداوند در قرآن میفرماید:
**”إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا”**
(به راستی که با سختی، آسانی است).
این آیه به ما یادآوری میکند که پس از هر مشکل و سختی، آسانی و گشایش وجود دارد. ما باید به این وعده خداوند ایمان داشته باشیم و در دوران سخت، صبر پیشه کنیم. وقتی با چالشی روبرو میشویم، به جای نگرانی و ترس، باید به خدا توکل کنیم و بدانیم که او همیشه یاور ماست.
سختیها موقتی هستند و پایان میپذیرند. آنچه مهم است، نگرش ما در برابر این آزمایشهاست. اگر با ایمان و صبر با مشکلات برخورد کنیم، نه تنها قویتر میشویم، بلکه پاداش بزرگی نیز نزد خداوند خواهیم داشت. پس در لحظات سخت، به وعده خداوند امیدوار باشیم و بدانیم که پس از این تاریکی، حتماً نور روشنی خواهد درخشید.

حالا روی انگشت وسط، دو حلقه کاموا داریم. حلقهای که پایینتر قرار دارد را بردار و از روی حلقه بالایی رد کن، سپس آن را از دور انگشت خارج کن.

مرحله هفده:
حلقهای که روی انگشت وسط است را برمیداریم و به انگشت کناریاش منتقل میکنیم. این کار را ادامه میدهیم تا هر چهار دانه بسته شود.

در این مرحله، قسمت اضافی نخ را قیچی میکنیم. سپس سر آزاد آن را از داخل آخرین حلقه عبور میدهیم و آن را میکشیم تا کاملاً سفت و محکم شود.

در این مرحله، تمرکز اصلی بر روی پاکسازی درون از هرگونه آلودگی و ناپاکی است. این مرحله، مانند خانهتکانی دل و جان است. همانطور که یک خانه را از گرد و غبار و اشیای زائد پاک میکنیم تا فضایی تمیز و آرامشبخش داشته باشیم، در این مرحله نیز باید قلب و روح خود را از هر چیزی که آن را کدر و سنگین میکند، پاکسازی کنیم.
این آلودگیها میتوانند شامل احساسات منفی مانند کینه، حسادت، غرور و خودخواهی باشند. همچنین ممکن است عادتهای بد و افکار نادرست نیز وجود داشته باشند که مانع رشد معنوی ما میشوند. هدف این مرحله، شناسایی این موارد و بیرون ریختن آنها از وجودمان است.
وقتی این پاکسازی انجام شود، نتیجه آن، سبکی و آرامش عمیقی است که در درون احساس میکنیم. مانند کسی که پس از یک حمام طولانی و تمیز کردن کامل بدن، سبکی و تازگی را حس میکند. این پاکی درون، زمینه را برای حضور نور معنویت و قرب الهی فراهم میسازد و دل را برای دریافت فیض و عنایت پروردگار آماده میکند.

شال گردن ما در این مرحله کامل میشود. میتوانیم چند رنگ مختلف برای آن انتخاب کنیم و تکههای بافتنی را به هم وصل کنیم. همچنین اگر دوست داشته باشیم، میتوانیم شال را بلندتر ببافیم و سپس آن را به روشهای گوناگون دور گردن خود ببندیم.

در این مرحله، باید مراقب باشی که کارهایت را فقط برای خدا انجام دهی و هیچگونه انتظار پاداش یا تشکری از دیگران نداشته باشی. این اصل بسیار مهمی است که به عمل “اخلاص” معروف است. اخلاص یعنی اینکه تمام اعمالت، چه کوچک و چه بزرگ، تنها برای رضای خدا باشد و هیچ چیز دیگری انگیزه تو نباشد.
اگر کاری را با اخلاص انجام دهی، حتی اگر دیگران آن را نبینند یا قدردانی نکنند، خداوند آن را میبیند و پاداش میدهد. در مقابل، اگر کاری را برای نشان دادن به دیگران یا دریافت تعریف و تمجید انجام دهی، پاداش معنوی آن از بین میرود.
پس مواظب باش در تمام کارهایت، از نماز و روزه گرفته تا کمک به دیگران و حتی کارهای روزمره، فقط خدا را در نظر بگیری و قصدت جلب رضایت او باشد. اینگونه اعمالت ارزش واقعی پیدا میکنند و در زندگیات تأثیر مثبت میگذارند.

اگر به بافتنی و کار با قلاب علاقه دارید، پیشنهاد میکنم هنر تریکو بافی را امتحان کنید. میتوانید با یادگیری روش بافت سبد تریکو، یک سرگرمی هنری جدید و جذاب را شروع کنید.










